Blogpagina

Niemand bereidt je voor op dit verdriet.

Niet op het moment dat het misgaat. Niet op de stilte erna. Niet op hoe het voelt om verder te leven terwijl je kindje er niet is.

Hier vind je woorden die dat wel proberen. Eerlijke verhalen over miskraam, stilgeboorte en babyverlies. Inzichten die helpen als je zelf een kindje verloor. Antwoorden als je iemand wilt steunen maar niet weet hoe. En ruimte voor alles wat je voelt, het verdriet én de liefde.

Want leven mét verlies is iets anders dan leven ín verlies.

Dat verschil verandert alles.

Moederdag na stilgeboorte: als deze dag pijn doet

Moederdag na stilgeboorte voelt vaak anders dan de buitenwereld ziet.

Overal verschijnen bloemen, ontbijtjes op bed en lieve foto’s van gezinnen samen. Voor veel mensen is het een dag van vieren en dankbaarheid. Maar wanneer je leeft met babyverlies, kan Moederdag juist extra confronterend zijn.

Het gemis van je kindje voelt op zulke dagen vaak nog dichterbij.

Misschien ben jij moeder van een kindje dat stilgeboren werd. Misschien draag je een zwangerschapsverlies met je mee waar weinig mensen nog over praten. Of misschien glimlach je vandaag naar buiten toe, terwijl er vanbinnen verdriet voelbaar is.

Dan is deze dag niet zomaar “gezellig”.
Dan doet deze dag pijn.

Je bent moeder, ook na babyverlies

Na een stilgeboorte verandert niet alleen je leven, maar vaak ook hoe je naar jezelf kijkt. Veel vrouwen worstelen met de vraag of ze zichzelf wel moeder mogen noemen wanneer hun kindje er niet meer is.

Maar moederschap verdwijnt niet door verlies.

Je bent moeder doordat je gedragen hebt.
Doordat je liefhebt.
Doordat je mist.
Doordat jouw kindje onderdeel blijft van jouw leven.

Ook met lege armen ben je moeder.

Waarom erkenning na stilgeboorte zo belangrijk is

Sinds 2023 is er in Nederland de officiële herdenkingsdag Dag Babyverlies op 15 mei. Een dag waarop er aandacht is voor zwangerschapsverlies, stilgeboorte en het verlies van een baby kort na de geboorte.

Die erkenning doet ertoe.

Want leven na stilgeboorte betekent vaak verdergaan met een verdriet dat voor anderen steeds minder zichtbaar wordt. Terwijl het verlies zelf niet verdwijnt.

Juist op dagen zoals Moederdag kan dat gemis onverwacht hard binnenkomen.

Daarom is het belangrijk dat er ruimte komt voor alle verhalen. Niet alleen voor het vieren van moederschap, maar ook voor het missen ervan.

Leven na stilgeboorte met liefde én gemis

Vandaag deel ik een foto van mijn ontbijt. Met liefde gemaakt. En tegelijk voel ik het gemis van mijn kinderen die er niet fysiek bij zijn.

Dat is wat leven na stilgeboorte vaak is: liefde en verdriet die naast elkaar bestaan.

Niet óf herinneren óf verder leven.
Maar beide tegelijk.

Misschien herken jij dat ook.

We hoeven deze dag niet mooier te maken dan hij voelt. Maar we mogen wel erkennen dat ook jouw verhaal erbij hoort.

Voor moeders met volle armen.
Voor moeders met lege handen.
Voor iedereen die vandaag liefde voelt én verlies.

Je bent niet alleen.

andere blogs ...