Blogpagina

Niemand bereidt je voor op dit verdriet.

Niet op het moment dat het misgaat. Niet op de stilte erna. Niet op hoe het voelt om verder te leven terwijl je kindje er niet is.

Hier vind je woorden die dat wel proberen. Eerlijke verhalen over miskraam, stilgeboorte en babyverlies. Inzichten die helpen als je zelf een kindje verloor. Antwoorden als je iemand wilt steunen maar niet weet hoe. En ruimte voor alles wat je voelt, het verdriet én de liefde.

Want leven mét verlies is iets anders dan leven ín verlies.

Dat verschil verandert alles.

Hoe Human Design mij hielp mezelf terug te vinden na babyverlies

Babyverlies en jezelf hervinden. Voor veel mama’s voelt dat als iets wat niet samengaat. Je bent veranderd. Diep vanbinnen. En ergens onderweg raak je ook jezelf kwijt. Niet alleen de versie van jou van vóór het verlies, maar ook het vertrouwen in wie je nog bent.

Een paar jaar geleden ontdekte ik iets wat ik nooit had verwacht: een systeem dat mij niet verder van mezelf vandaan bracht, maar juist dichterbij. Niet naar de vrouw die gevormd was door verlies en overleven, maar naar wie ik in essentie altijd al was geweest. Dat systeem was Human Design.

Na het verlies van Tom en Tim, en later ook van Jasmijn, veranderde er veel in mij. Dat is logisch. Je maakt zoiets niet mee en blijft daarna dezelfde persoon.

Toch voelde het alsof ik mezelf nauwelijks nog herkende. Beslissingen nemen werd moeilijk. Mijn energie voelde anders. Bovendien wist ik niet meer wie ik was los van het verlies. Ik was vooral “de mama die haar kindje verloor”. Hoewel dat een deel van mijn verhaal is, voelde ik ook: er moet méér van mij zijn dan alleen dat verdriet.

Wat Human Design mij liet zien

Toen Human Design op mijn pad kwam, voelde dat niet als een trucje of etiket. Het voelde eerder als herkenning. Alsof iemand woorden gaf aan iets wat diep vanbinnen altijd al aanwezig was.

Ik ontdekte dat ik een Manifesting Generator ben. Een type met veel energie, ideeën en beweging. Iemand die creëert, initieert en het beste tot haar recht komt wanneer dingen mogen stromen.

En juist dat raakte me.

Want zelfs in de periode waarin ik dacht dat ik gebroken was, zat die kern nog steeds in mij. Onder het verdriet. Onder het overleven. Onder alles wat ik kwijt was geraakt.

Human Design hielp me daardoor niet om iemand anders te worden. Het hielp me herinneren wie ik al was.

Wat dat veranderde in mijn rouw

Het bijzondere aan Human Design is niet dat het het verlies kleiner maakt. Want babyverlies verdwijnt niet. Wat het wél kan doen, is zichtbaar maken hoe jij van nature door het leven beweegt en wat jij nodig hebt om jezelf niet kwijt te raken in de rouw.

Voor mij betekende dat: bewegen.

Creëren.
Schrijven.
Delen.
Dingen in beweging brengen.

Terwijl sommige mensen vooral stilte nodig hebben, merkte ik juist dat ik weer ademruimte voelde wanneer ik iets maakte. Daarom ontstonden mijn boek, mijn podcast, deze community en alles wat ik vandaag deel.

Niet ondanks mijn kindjes.
Maar samen mét hen.

Tom, Tim en Jasmijn zitten verweven in alles wat ik doe. Niet op een zware manier, maar als onderdeel van mijn leven. Omdat mijn natuur is om te bewegen, neem ik hen mee in die beweging.

Juist daardoor voelt het niet alsof ik hen achterlaat wanneer ik leef, werk of toekomst voel.

Babyverlies en jezelf hervinden

Wat ik steeds vaker zie bij vrouwen na stilgeboorte of babyverlies, is dat ze niet alleen hun kindje verliezen, maar ook een stuk van zichzelf.

Ze weten niet meer:

  • wat ze voelen,
  • wat ze nodig hebben,
  • hoe ze keuzes maken,
  • of wie ze eigenlijk zijn geworden.

En dat is begrijpelijk. Verlies raakt niet alleen je hart, maar vaak je hele identiteit.

Toch geloof ik dat er onder die lagen van verdriet nog steeds een kern aanwezig is. Een deel van jou dat niet verdwenen is, ook al voelt dat soms wel zo.

Voor sommige vrouwen helpt Human Design om daar opnieuw contact mee te maken. Niet als oplossing voor verdriet, maar als ingang naar zachtheid, herkenning en zelfvertrouwen.

Niet terug naar vroeger, maar terug naar jezelf

Voor mij ging dit proces nooit over teruggaan naar de vrouw die ik vóór het verlies was. Die versie van mij bestaat niet meer. Tegelijkertijd wilde ik ook niet volledig samenvallen met alleen mijn verdriet.

Wat Human Design mij gaf, was iets anders:
een manier om mezelf opnieuw te begrijpen.

Daardoor kon ik zachter kijken naar mijn energie, mijn emoties en de manier waarop ik leef. Bovendien hielp het me beseffen dat mijn manier van rouwen niet fout was. Ik hoefde mezelf niet in te houden of kleiner te maken om goed te rouwen.

Ik mocht bewegen.
Creëren.
Leven.
En mijn kindjes daarin meenemen.

Human Design binnen mijn begeleiding

Daarom werk ik binnen mijn 1:1 toekomsttraject ook met Human Design. Niet als vast systeem waarin je moet passen, maar als lens. Een manier om te ontdekken wat jij nodig hebt om te leven mét je verlies, zonder jezelf daarin kwijt te raken.

Iedere vrouw rouwt anders. Iedere vrouw beweegt anders door het leven. Juist daarom geloof ik niet in één vaste route na babyverlies.

Soms begint vooruitkijken namelijk niet bij harder werken aan jezelf, maar bij opnieuw voelen wie jij in essentie bent.

Wil je jezelf terugvinden met begeleiding? Kijk naar het 1:1 Toekomsttraject of begin hier gratis.

andere blogs ...