Bijgewerkt op 24 september 2026

Blijven doorgaan na kindverlies: waar blijf jij zelf?

Je staat op. Je reageert op berichten, regelt wat er geregeld moet worden en vraagt misschien zelfs nog hoe het met een ander gaat. Van buiten lijkt het alsof je het aardig redt na het verlies van je kind.

En ergens klopt dat ook: je doet het allemaal maar. Toch kun je aan het eind van de dag denken: Ik ben de hele tijd bezig geweest, maar waar was ik zelf?

‘Schouders eronder en weer door’ kan je door een drukke week helpen. Als het je enige manier van leven wordt, is het de moeite waard om stil te staan bij wat jij nodig hebt.

Waarom ga je na het verlies van je kind soms maar door?

Het dagelijkse leven wacht niet altijd. Er zijn afspraken, andere kinderen, werk, boodschappen en mensen die iets van je vragen. Misschien vind je het prettig om bezig te zijn. Misschien weet je niet goed hoe je moet stoppen. Of misschien ben je gewend degene te zijn die alles opvangt.

Daar hoeft geen oordeel op. Praktische dingen doen kan op sommige dagen precies zijn wat je nodig hebt. Je hoeft niet eerst bij al je gevoelens stil te staan voordat je een was kunt draaien of een werkdag kunt beginnen.

De vraag is alleen of er tussen al dat doorgaan nog ruimte is voor jou. Voor wat jij wilt, wat jou energie kost en wat je misschien al weken voor je uitschuift.

Functioneren is niet hetzelfde als ruimte ervaren

Je kunt je afspraken nakomen en toch merken dat je steeds minder geduld, aandacht of plezier hebt. Misschien zeg je overal ja op omdat uitleggen waarom iets niet lukt te veel moeite kost. Of je vertelt een verkorte versie wanneer iemand naar je gezin vraagt, omdat je geen tijd hebt voor de reactie die kan volgen.

Dat zijn concrete momenten om bij stil te staan. Niet om te meten of je ‘goed rouwt’, maar om te zien hoe je leeft.

Als mama van Jasmijn, Tom en Tim ken ik het verschil tussen dingen blijven doen en weer werkelijk ruimte voelen voor het leven. In mijn boek Stilgeboren, in mijn werk als spreker en in de begeleiding van vrouwen na baby- en kindverlies gaat het daarom ook over de vrouw die verder leeft. Over haar keuzes, relaties, grenzen en verlangens. Haar kind hoort daar gewoon bij.

Hoe maak je ruimte als je agenda al vol is?

Je hoeft niet je hele leven om te gooien. Kijk naar één moment waarop je automatisch doorgaat terwijl je eigenlijk iets anders nodig hebt.

Misschien antwoord je niet meteen op een bericht. Misschien zeg je tegen een vriendin: ‘Ik kom graag, maar ik blijf maar een uur.’ Of je maakt tijd voor iets dat niets hoeft op te leveren: een wandeling, koken, muziek luisteren of bij de naam van je kind stilstaan.

Vraag jezelf niet alleen af: Wat moet ik vandaag nog doen? Vraag ook: Wat wil ik niet steeds blijven overslaan?

Het antwoord kan over je kind gaan. Het kan ook over jezelf gaan. Allebei verdienen een plek.

Je kind meenemen terwijl jouw leven weer groeit

Soms voelt minder hard doorgaan alsof je stilvalt. Soms voelt juist weer plezier maken alsof je je kind achterlaat. Die twee gedachten kunnen je klemzetten.

Maar jouw kind verdwijnt niet wanneer jij een grens stelt, een keuze maakt of iets doet waar je zin in hebt. Je hoeft je leven ook niet volledig om je verlies heen te organiseren om te laten zien dat je kind bij je hoort.

Voor mij is dat de kern van Ruimte voor Leven: je kind blijft deel van jouw leven, terwijl er ook plaats komt voor de vrouw die jij nu bent.

Veelgestelde vragen over doorgaan na kindverlies

Is het verkeerd dat ik na het verlies van mijn kind vooral bezig wil blijven?

Nee. Bezig zijn kan prettig of nodig zijn. Als je zelf merkt dat je nooit meer tot rust komt of dat het doorgaan je uitput, is het goed om te kijken wat je kunt veranderen of welke steun je nodig hebt.

Hoe zeg ik nee als iedereen denkt dat ik het weer aankan?

Houd het concreet: ‘Dat lukt me deze week niet’ of ‘Ik kan dit wel doen, maar niet vóór vrijdag.’ Je hoeft niet bij ieder verzoek opnieuw je hele verlies uit te leggen.

Hoe merk ik of ik alleen maar functioneer?

Vraag jezelf af of er in je week ook momenten zijn waar jij voor kiest. Kun je aangeven wat je nodig hebt? Is er ruimte voor iets wat je belangrijk of fijn vindt? Het zijn vragen om jezelf beter te begrijpen, geen test met een goede of foute uitslag.

Kan ik mijn kind missen en toch meer voor mezelf kiezen?

Ja. Goed voor jezelf zorgen en je kind bij je leven laten horen kunnen samengaan. Je liefde voor je kind hangt niet af van hoeveel je iedere dag van jezelf vraagt.

Als je merkt dat je vooral voor alles en iedereen doorgaat

Misschien wil je niet alleen stilstaan bij wat er is gebeurd, maar ook kijken naar hoe je nu leeft. Binnen Ruimte voor Leven na Verlies praten vrouwen over hun kinderen én over werk, relaties, grenzen en alles waar ze weer ruimte voor willen maken. Als je jezelf in dit verhaal herkent, kun je daar bekijken of deze gesprekken bij je passen.

andere blogs ...