Geluk na stilgeboorte: hoe er weer ruimte kwam in mijn leven
Er was een tijd waarin ik me niet kon voorstellen dat ik weer intens gelukkig zou zijn. Mijn zoons Tom en Tim waren stilgeboren. Daarvoor had ik mijn dochter Jasmijn door een miskraam verloren. Het leven dat ik voor me had gezien, met kinderen die thuis zouden opgroeien, kwam er niet.
Vandaag kan ik zeggen dat ik gelukkig ben. Niet omdat hun verlies voorbij is, maar omdat mijn leven weer groter is geworden en zij daarin nog steeds bij me horen.
Hoe ik daar kwam, laat zich niet samenvatten in één besluit of één mooie gedachte. Het gebeurde in het leven van alledag, over een lange tijd.
Geluk na stilgeboorte voelde eerst onbereikbaar
Na de geboorte van Tom en later Tim moest ik verder met een werkelijkheid die ik niet had gekozen. Ik was hun mama, maar kon niet het dagelijks leven met hen delen waar ik zo naar had verlangd.
Ook mijn gezondheid vroeg aandacht. Tijdens beide zwangerschappen kreeg ik HELLP. Later kreeg ik een hersenbloeding en werd nog een zwangerschap mij sterk afgeraden. Mijn toekomst zag er daardoor steeds anders uit dan ik had gehoopt.
Als iemand me toen had verteld dat ik later weer intens van het leven zou genieten, had ik misschien niet geweten wat ik met die woorden moest. Ik miste mijn kinderen. Ik miste ook de toekomst die ik met hen voor me had gezien.
Wanneer begon er iets te veranderen?
Niet op een ochtend waarop ineens alles goed voelde. Ik merkte eerder dat er naast het gemis soms weer aandacht kwam voor iets anders. Een wandeling. Een goed gesprek. Iets moois zien en daar ook echt even van genieten.
Dat waren geen oplossingen voor mijn verdriet. Het waren momenten uit mijn leven. Ik hoefde ze niet weg te duwen om Tom en Tim trouw te blijven.
Langzaam ging ik anders kijken naar de vraag die me zo had beziggehouden: Mag ik gelukkig zijn terwijl mijn kinderen er niet zijn? Ik ontdekte dat geluk en gemis elkaar niet uitsluiten. Mijn kinderen maakten nog steeds deel uit van mijn leven, ook op een fijne dag.
Als juist schuldgevoel na zo’n fijn moment je bezighoudt, lees dan mijn aparte blog over je schuldig voelen bij geluk na stilgeboorte.
Mijn kinderen horen ook bij mijn gelukkige leven
Ik ben mama van Jasmijn, Tom en Tim. Ik praat over hen, denk aan hen en neem hen mee in hoe ik leef. Ik ben ook een vrouw die plezier heeft, plannen maakt en uitkijkt naar wat nog komt.
Dat is voor mij leven mét verlies. Het vraagt niet dat mijn kinderen minder belangrijk worden. Er is weer meer ruimte gekomen voor mijzelf en voor de rest van mijn leven.
Mijn verhaal is geen tijdlijn die een andere moeder moet volgen. Misschien is het verlies van jouw kind pas kort geleden. Misschien zijn er al jaren voorbij en voelt geluk nog steeds ingewikkeld. Jij hoeft vandaag niet te voelen wat ik nu voel.
Veelgestelde vragen over geluk na stilgeboorte
Kun je weer gelukkig worden na een stilgeboorte?
Dat kan. Ik weet dat uit mijn eigen leven. Hoe en wanneer er weer ruimte ontstaat voor plezier of geluk, verschilt per persoon. Er staat geen termijn op.
Betekent gelukkig zijn dat ik mijn kind minder mis?
Nee. Een fijne dag verandert je band met je kind niet. Liefde, gemis en geluk kunnen op verschillende momenten naast elkaar bestaan.
Wat als ik me nog helemaal niet gelukkig voel?
Dan hoef je geluk niet als doel voor vandaag te nemen. Misschien is er iets kleiners waar je behoefte aan hebt: rust, een gesprek, of één moment waarop je even niets hoeft. Je hoeft je gevoel niet aan dat van iemand anders af te meten.
Als je voelt dat je weer meer wilt leven
Misschien herken je dat er voorzichtig weer zin in dingen ontstaat, maar vind je het lastig daar ruimte aan te geven. Of je leven loopt alweer door en je merkt dat je zelf ergens achterblijft.
In Ruimte voor Leven na Verlies ontmoet je vrouwen met wie je over je kind én over je leven nu kunt praten. Je kunt op de pagina lezen hoe de groep werkt en voelen of dat op dit moment bij jou past.
Desirée van Nieuwenhoven is mama van Jasmijn, Tom en Tim, auteur van Stilgeboren, spreker en begeleider van vrouwen na baby- en kindverlies.
