Geluk voelen na stilgeboorte en babyverlies

Na een stilgeboorte opnieuw geluk voelen kan bijna onmogelijk lijken. Zeker in de eerste jaren na verlies voelde mijn leven uitzichtloos. Ik wist niet meer wat mijn toekomst nog zou zijn. Mijn grootste wens — moeder worden van kinderen die ik zou zien opgroeien — viel weg. Daardoor voelde het leven lange tijd leeg en doelloos.

Na het verlies van Tom en Tim veranderde alles.

Daarnaast kreeg ik in 2011 een hersenbloeding. Nog een zwangerschap werd mij sterk afgeraden. Achteraf ben ik dankbaar dat ik naar die artsen heb geluisterd, want toen in 2014 een bloedziekte werd vastgesteld, besefte ik hoe kwetsbaar mijn gezondheid eigenlijk was.

Toch had ik toen nooit kunnen bedenken dat ik jaren later opnieuw intens geluk zou voelen na babyverlies.

Leven na stilgeboorte zag er anders uit dan ik dacht

In de eerste periode na het verlies van mijn kindjes voelde het alsof mijn leven stilstond. Ik was moeder, maar zonder kinderen om op te voeden. Juist dat contrast was ontzettend pijnlijk.

Veel vrouwen herkennen dat gevoel na een stilgeboorte:
de liefde is er volledig,
maar de buitenwereld ziet het moederschap vaak niet.

Daardoor kun je je verloren voelen in wie je bent geworden.

Daarnaast leefde ik lange tijd vooral vanuit verdriet en overleven. Er waren momenten waarop ik niet meer wist hoe ik verder moest. Soms voelde het leven zelfs zinloos.

Toch veranderde er langzaam iets.

Geluk voelen na babyverlies betekent niet dat het verdriet weg is

Vandaag voel ik diepe dankbaarheid voor de tijd die ik met Tom en Tim had, hoe kort die ook was. De dagen van hun geboorte tot aan het afscheid zijn de enige herinneringen die ik fysiek met hen heb. Toch zijn juist die herinneringen ongelooflijk waardevol geworden.

Hoewel Tom en Tim niet zichtbaar bij mij zijn, voel ik hun aanwezigheid nog iedere dag.

In kleine symbolen.
In foto’s.
In herinneringen.
En in alles wat zij mij hebben geleerd.

Daarom koos ik er uiteindelijk voor om mijn verdriet niet langer weg te stoppen, maar het te verweven in mijn leven. Daardoor ontstond er langzaam ruimte voor iets anders naast het gemis:
liefde,
verbinding,
en uiteindelijk zelfs geluk.

Niet ondanks mijn kindjes,
maar samen mét hen.

Opnieuw leren genieten van het leven

De weg naar opnieuw gelukkig voelen na babyverlies was allesbehalve makkelijk. Toch ontdekte ik gaandeweg dat geluk vaak in kleine dingen zit.

In het roodborstje dat dagelijks in mijn tuin verschijnt.
In de wandelingen die ik maak, ongeacht het weer.
In rustmomenten waarin ik even voel dat het leven niet alleen uit verlies bestaat.

Juist die kleine momenten leerden mij opnieuw kijken naar wat er wél is.

Daarnaast besefte ik steeds meer dat verdriet en geluk naast elkaar kunnen bestaan. Het ene sluit het andere niet uit.

Soms overvalt het gemis me nog steeds.
Soms voel ik ineens intens verlangen naar Tom en Tim.

Toch weet ik inmiddels dat emoties mogen komen en gaan. Wanneer ik ze niet wegduw, ontstaat er ruimte om ze zachter te dragen.

Wat babyverlies mij heeft geleerd

Babyverlies heeft mij geleerd dat het leven niet maakbaar is. Er zijn momenten van diepe pijn, maar daarnaast ook momenten van verbinding, liefde en schoonheid.

Ik leerde dat liefde niet stopt wanneer een kindje overlijdt.
En ook dat moederschap niet afhankelijk is van het zichtbaar opvoeden van kinderen.

Ik bén moeder.
En daar voel ik vandaag vooral trots op.

Tom en Tim hebben mij geleerd om zachter naar het leven te kijken. Bovendien leerden zij mij dat geluk niet betekent dat verdriet verdwenen moet zijn.

Geluk na stilgeboorte betekent voor mij:
leven mét liefde en gemis naast elkaar.

Je bent welkom na babyverlies

Misschien voelt het nu nog onmogelijk om opnieuw geluk of rust te voelen na babyverlies. Toch geloof ik dat er langzaam weer beweging kan ontstaan, zonder dat je jouw kindje hoeft los te laten.

Binnen de Stillborn Sisterhood ontmoeten vrouwen anderen die begrijpen hoe dit voelt. Op een zachte, luchtige en liefdevolle manier ontstaat daar ruimte voor verbinding, herkenning en voorzichtig weer toekomst voelen.

Je hoeft het niet alleen te doen.
Je bent welkom.

Lees het volledige verhaal in mijn boek Stilgeboren of sluit je aan bij de Stillborn Sisterhood.