Kerst met familie na babyverlies: ga je wel of niet?
De uitnodiging voor Kerst komt binnen. Je familie wil je er graag bij hebben. Een deel van jou wil misschien ook gaan: samen eten, de vertrouwde gezichten zien, even niet thuis zitten. Maar meteen is er die andere gedachte: Wat als niemand mijn kindje noemt?
Je ziet jezelf al aan tafel zitten terwijl iedereen praat over de kinderen die er wél zijn. Misschien wordt er bewust om jouw verlies heen gepraat, omdat je familie denkt je daarmee te helpen. En misschien weet je nu al hoe alleen je je dan kunt voelen, midden tussen de mensen die van je houden.
Hoe beslis je of je gaat? En kun je iets zeggen voordat je een keuze maakt?
Waarom is een uitnodiging voor Kerst na babyverlies zo moeilijk?
Een uitnodiging vraagt om een antwoord, terwijl jij misschien nog niet weet hoe die dag voor je zal zijn. Je kunt verlangen naar het samenzijn én bang zijn voor de stilte rondom je kindje. Je kunt je familie liefhebben én opzien tegen hun reacties.
Die twijfel betekent niet dat je moeilijk doet. Je probeert te voelen of er aan die kersttafel ook ruimte is voor jou als moeder van dit kind.
Voor de één helpt het als familie de naam van het kindje noemt. Een ander wil liever niet dat het onderwerp onverwacht aan tafel komt, maar wil wel weten dat niemand het kind vergeet. Je hoeft niet te kiezen wat volgens anderen de juiste manier van herdenken is. Het gaat om wat jou helpt om daar te kunnen zijn.
Ben je bang dat je kindje wordt doodgezwegen?
Soms noemt familie een kindje niet uit onzekerheid. Ze zijn bang dat je moet huilen, dat ze iets verkeerds zeggen of dat ze de sfeer bederven. Hun bedoeling kan liefdevol zijn. De stilte kan jou toch pijn doen.
Je mag dat vooraf vertellen, ook als je nog niet weet of je komt. Bijvoorbeeld:
“Ik vind het fijn dat jullie ons uitnodigen. Ik twijfel nog of Kerst bij jullie lukt. Ik ben vooral bang dat we de hele dag doen alsof ons kindje er niet bij hoort.”
Je kunt ook concreet maken wat je zou helpen:
“Ik zou het fijn vinden als jullie zijn of haar naam gewoon noemen. Ik kan daarvan verdrietig worden, maar dat verdriet is er ook als niemand iets zegt.”
Je vraagt daarmee niet of de hele dag om jouw verlies kan draaien. Je vertelt wat nodig kan zijn om je bij je familie welkom te voelen, mét je kind.
Moet je kiezen tussen de hele dag gaan en helemaal thuisblijven?
Nee. Je kunt ook een vorm kiezen die beter past. Misschien ga je alleen koffie drinken, sluit je aan bij het eten of spreek je af dat je op de dag zelf beslist. Je kunt zelf vervoer regelen, zodat je weg kunt als het genoeg is.
Misschien besluit je thuis te blijven en je familie op een andere dag te zien. Ook dat is een keuze vóór contact, als Kerst dit jaar te veel vraagt. En als je wél gaat, hoef je niet te beloven dat je de hele dag blijft.
Een vraag die kan helpen is: “Wat heb ik nodig om me daar ook met mijn kindje welkom te voelen?” Het antwoord daarop kan je meer vertellen dan de vraag of je Kerst wel of niet hoort te vieren.
Wat als je familie niet begrijpt waarom je twijfelt?
Misschien zegt iemand: “We willen juist dat je erbij bent” of “Het zal je goed doen om onder de mensen te zijn.” Dat kan vanuit betrokkenheid komen, maar het neemt jouw zorg niet weg.
Je kunt antwoorden:
“Ik weet dat jullie me graag zien. Ik wil ook graag bij jullie zijn. Juist daarom vertel ik wat het voor mij lastig maakt.”
Blijft er weinig ruimte voor jouw kindje of jouw grens? Dan mag je dat meenemen in je beslissing. Je hoeft niet eerst aan tafel te gaan zitten om te bewijzen dat het moeilijk voor je is.
Krijg je vaker te horen dat je verder moet met je leven? In Moet je niet eens verder met je leven? schrijf ik over wat zo’n opmerking kan raken en hoe je kunt reageren.
Hoe kun je als familie iemand uitnodigen na babyverlies?
Nodig ouders uit zonder druk op hun antwoord te leggen. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: “We zouden het fijn vinden als jullie komen. Laat vooral weten wat voor jullie prettig is, ook als je pas later kunt beslissen.”
Vraag ook of ze willen dat hun kindje tijdens Kerst genoemd wordt. Vul dat niet voor hen in. En als ze besluiten niet te komen, laat dan weten dat ze op een ander moment welkom zijn.
Voor familieleden die graag steun willen geven maar niet goed weten hoe, heb ik gratis informatie voor de omgeving verzameld.
Je mag samen zijn en je kind blijven missen
Misschien ga je en wordt het een fijne dag. Misschien ga je en wil je eerder naar huis. Misschien vier je Kerst dit jaar op een andere manier. Geen van die keuzes zegt iets over hoeveel je van je familie houdt of hoeveel je kindje voor je betekent.
Als mama van Jasmijn, Tom en Tim, en in mijn begeleiding van vrouwen na baby- en kindverlies, zie ik hoe wezenlijk die vraag is: kan ik verder leven zonder mijn kind buiten de deur te laten? Als deze twijfel voor jou verder reikt dan Kerst, lees dan over Ruimte voor Leven na Verlies. Daar gaat het juist over leven mét je kind, ook wanneer de wereld om je heen doorgaat.
Wil je meer lezen over hoe je je kindje een plek geeft met kerst? Lees dan kerst na het verlies van je kind.




