Voelen na babyverlies: leven met rouw, liefde en verdriet

Voelen na babyverlies kan intens en verwarrend zijn.

Na een miskraam of stilgeboorte proberen veel vrouwen sterk te blijven. Ze zetten stappen vooruit, zorgen voor anderen en proberen hun leven weer op te pakken. Toch blijft er onder de oppervlakte vaak veel voelbaar.

Verdriet.
Gemis.
Verlangen.
Liefde.

Alsof alles tegelijk aanwezig is.

Lange tijd dacht ik dat ik moest kiezen.

Tussen verdriet of geluk.
Tussen open blijven of mezelf afsluiten.
Of tussen doorgaan en stilstaan bij wat er gebeurd was.

Tot ik langzaam ontdekte dat mijn hart niet gemaakt is om maar één ding tegelijk te voelen.

Je hart kan rouw en liefde tegelijk dragen

Na babyverlies verandert er iets in hoe je naar het leven kijkt. Veel ouders ervaren daardoor hoe kwetsbaar het leven eigenlijk is. Tegelijk ontstaat er vaak een diepere verbinding met liefde, herinneringen en wat echt belangrijk voelt.

Je hart hoeft verdriet niet weg te duwen om ook vreugde toe te laten.

Er mag ruimte zijn voor beide.

Voor het gemis van je kindje.
Maar ook voor dankbaarheid.
Voor pijn én zachtheid.
En voor herinneren terwijl je tegelijk verder leeft.

Dat betekent niet dat het altijd makkelijk is. Wel betekent het dat je niets hoeft weg te stoppen om opnieuw beweging te voelen in je leven.

Verbinding helpt bij leven na stilgeboorte

Wat mij hielp na mijn verlies, was verbinding.

Ik vond steun in mijn lichaam, in de natuur en in mensen die begrepen hoe babyverlies voelt. Daarnaast hielp het me om opnieuw te luisteren naar mijn eigen stem.

Door te schrijven ontstond er ruimte.
Door te praten voelde ik verbinding.
En juist door tranen toe te laten, kwam er langzaam weer zachtheid.

Daardoor voelde ik opnieuw stroming ontstaan waar eerst alleen stilstand leek te zijn.

Je hoeft gevoelens na babyverlies niet alleen te dragen

Veel vrouwen proberen hun verdriet alleen te dragen omdat ze anderen niet willen belasten. Tegelijk denken ze vaak dat ze sterk moeten blijven.

Maar voelen na babyverlies is geen teken van zwakte.

Je hart is gemaakt om te voelen. Alles.

Ook het verdriet dat niemand ziet.
Ook de liefde die blijft bestaan.
En ook het leven dat langzaam weer mag stromen.

Misschien is dit vandaag jouw herinnering:

Je hoeft jezelf niet af te sluiten om verder te kunnen leven.
Bovendien hoef je het niet alleen te dragen.

Ruimte maken voor voelen? Begin hier gratis of sluit je aan bij de Stillborn Sisterhood.