‘Er is er nog nooit één blijven zitten’: wat zeg je bij zwangerschap na verlies?

“Er is er nog nooit één blijven zitten.”

Het is zo’n zin die iemand kan uitspreken om je gerust te stellen wanneer je opnieuw zwanger bent na het verlies van je kindje.

Waarschijnlijk lief bedoeld.

Alsof diegene wil zeggen: Je angst is begrijpelijk, maar probeer erop te vertrouwen dat het goedkomt.

Alleen kan bij jou iets heel anders binnenkomen:

Stel je niet zo aan.
Je zorgen zijn overdreven.
Iedere zwangerschap is spannend.
Wacht gewoon rustig af.

Maar jij weet inmiddels iets wat je vóór het verlies van je kindje misschien nog niet wist:

een positieve zwangerschapstest geeft geen garantie.

Goedbedoelde opmerkingen tijdens een zwangerschap na verlies kunnen daarom harder aankomen dan de ander beseft.

Waarom geruststellen niet altijd geruststelt

Wanneer iemand bang, verdrietig of onzeker is, willen we vaak iets zeggen waardoor dat gevoel verdwijnt.

“Het komt vast goed.”
“Probeer ervan te genieten.”
“Je moet positief blijven.”
“Deze keer gaat het anders.”
“Je bent nu goed onder controle.”

Die woorden komen meestal voort uit liefde en machteloosheid. De ander wil je helpen, maar weet niet hoe.

Toch kunnen zulke geruststellingen eenzaam voelen.

Niet omdat jij niet hoopvol wilt zijn. Niet omdat je uitsluitend het negatieve ziet. Wel omdat niemand je kan beloven hoe deze zwangerschap afloopt.

Wat jij voelt, hoeft daarom niet onmiddellijk opgelost te worden.

Soms helpt erkenning veel meer dan geruststelling.

Bijvoorbeeld:

Ik begrijp dat deze zwangerschap anders voelt na wat je hebt meegemaakt.

Of:

Hoe is deze periode voor jou?

Opnieuw zwanger na verlies begint niet op nul

Toen ik na de stilgeboorte van Tom opnieuw zwanger werd van Tim, begon die zwangerschap niet met een schone lei.

Tom ging mee.

Zijn zwangerschapsduur. Alles wat er tijdens zijn zwangerschap en geboorte was gebeurd. De kennis dat een zwangerschap anders kan aflopen dan je hoopt.

De medische wereld telt zwangerschapsweken. Maar als je opnieuw zwanger bent na verlies, beleef je vaak ook andere kilometers.

De eerste echo.
Een onderzoek.
Het moment waarop je anderen vertelt dat je zwanger bent.
De zwangerschapsduur waarop het eerder misging.
Iets durven kopen.
De bevalling.

Daarom kan iemand medisch gezien zeggen dat alles er goed uitziet, terwijl jij tegelijkertijd spanning, hoop, liefde en angst voelt.

Die gevoelens spreken elkaar niet tegen.

Je kunt heel blij zijn met deze zwangerschap én bang zijn voor wat er kan gebeuren.

Wat zeg je tegen iemand die zwanger is na verlies?

Je hoeft geen perfecte zin te bedenken.

Je hoeft de angst ook niet weg te nemen. Dat kan waarschijnlijk niet en dat hoeft ook niet jouw taak te zijn.

Je kunt wel ruimte maken voor wat er werkelijk is.

Zinnen die vaak meer steun geven zijn:

• “Hoe voelt deze zwangerschap voor jou?”
• “Is er een bepaalde week of afspraak waar je tegenop ziet?”
• “Wil je dat ik naar je luister of wil je samen nadenken?”
• “Ik denk ook aan het kindje dat je mist.”
• “Je hoeft bij mij niet te doen alsof je alleen maar blij bent.”
• “Wat heb je op dit moment van mij nodig?”
• “Ik loop een stukje met je mee.”

Je mag ook eerlijk zeggen:

Ik weet niet precies wat ik moet zeggen, maar ik wil er wel voor je zijn.

Dat is vaak veel waardevoller dan een zekerheid aanbieden die niemand kan geven.

Wat kun je zelf zeggen als een opmerking pijn doet?

Misschien wil je niet iedere goedbedoelde opmerking uitleggen.

Je mag iets laten liggen. Je mag van onderwerp veranderen. En je mag benoemen wat je nodig hebt.

Bijvoorbeeld:

• “Ik weet dat je me wilt geruststellen, maar niemand kan mij beloven dat het goedkomt.”
• “Ik heb nu meer aan luisteren dan aan een oplossing.”
• “Ik ben blij én bang. Die twee mogen naast elkaar bestaan.”
• “Vraag me liever hoe deze zwangerschap voor mij is.”
• “Een goede controle is fijn voor vandaag. Verder probeer ik per moment te leven.”
• “Deze zwangerschap begint voor mij niet opnieuw op nul.”

Je hoeft de ander niet te overtuigen.

Je geeft alleen aan wat jou wel en niet helpt.

Dat is geen ondankbaarheid. Dat is jezelf serieus nemen.

Je hoeft niet te wachten met leven tot de bevalling

Na verlies kan wachten een manier worden om jezelf te beschermen.

Eerst de volgende echo.
Eerst de uitslag.
Eerst voorbij die ene zwangerschapsweek.
Eerst de bevalling.
Eerst je baby veilig mee naar huis.

Pas daarna durf je misschien echt blij te zijn.

Maar deze zwangerschap vindt nu plaats.

Dit kindje bestaat nu.

Je hoeft niet te doen alsof je niet bang bent. Je hoeft ook niet negen maanden te wachten om achteraf te mogen zeggen dat je zwanger was.

De vraag is niet alleen:

Hoe krijg ik mijn angst weg?

De vraag mag ook zijn:

Hoe wil ik deze zwangerschap leven terwijl ik de uitkomst niet ken?

In mijn blog over de eigen kilometers tijdens een zwangerschap na verlies lees je meer over die verschillende momenten.

Begeleiding tijdens een zwangerschap na verlies

Soms heb je meer nodig dan lieve mensen om je heen.

Niet omdat zij tekortschieten, maar omdat jij behoefte hebt aan iemand bij wie je niets hoeft uit te leggen. Iemand die begrijpt dat hoop en angst naast elkaar kunnen bestaan.

Binnen Opnieuw Verwachten kijken we niet alleen naar de medische zwangerschapsduur.

We kijken naar jouw kilometer.

Waar sta je nu? Wat komt eraan? Waar zie je tegenop? Welke keuze wil je maken? Welk gesprek moet je voeren? En wat helpt jou om deze zwangerschap niet alleen te ondergaan, maar daadwerkelijk te beleven?

Niet pas wanneer de angst weg is.

Nu al.

Veelgestelde vragen

Wat zeg je tegen iemand die opnieuw zwanger is na verlies?

Erken dat deze zwangerschap anders kan voelen. Vraag hoe het werkelijk met haar gaat en probeer niet direct gerust te stellen of haar angst weg te nemen.

Waarom kan ‘het komt vast goed’ pijn doen?

Na babyverlies weet iemand dat een goede afloop niet gegarandeerd is. De zin kan daardoor voelen alsof haar angst of eerdere ervaring niet serieus wordt genomen.

Is angst tijdens een zwangerschap na verlies normaal?

Een volgende zwangerschap kan naast blijdschap ook angst, spanning, verdriet en onzekerheid oproepen. Niet iedere vrouw ervaart dat hetzelfde, maar deze gevoelens kunnen naast liefde en hoop bestaan.

Hoe kun je iemand tijdens een zwangerschap na verlies steunen?

Luister, onthoud belangrijke afspraken en beladen zwangerschapsweken, blijf ook het overleden kindje erkennen en vraag regelmatig wat zij nodig heeft.

Je hoeft deze zwangerschap niet alleen van controle naar controle te leven. Binnen Opnieuw Verwachten loop ik vanaf jouw eigen kilometer met je mee, zodat angst niet als enige bepaalt hoe jij deze zwangerschap beleeft.