Lege buik na stilgeboorte: als je lijf je kindje mist

Je legt je hand op je buik. Misschien deed je dat tijdens de zwangerschap zonder erbij na te denken. Nu voelt diezelfde beweging anders. Je kindje is geboren, maar niet bij je thuis. En je lichaam verandert gewoon verder.

Een lege buik na een stilgeboorte kan daarom veel meer zijn dan een lichamelijk gevoel. Je ziet en voelt dat de zwangerschap voorbij is, terwijl je misschien nog helemaal niet kunt bevatten wat er is gebeurd. Het kan confronterend zijn om je eigen lichaam tegen te komen bij het aankleden, onder de douche of wanneer je in bed ligt.

Waarom voelt mijn buik na een stilgeboorte zo leeg?

Omdat je buik kort geleden nog de plek was waar je kindje groeide. Na de geboorte verandert je lichaam. Je buik wordt anders, je kunt nog lichamelijke klachten hebben en soms komt de melkproductie op gang. Ondertussen ontbreekt het kind voor wie je al die veranderingen doormaakte.

Dat verschil kan hard binnenkomen. Niet omdat je lichaam iets verkeerd doet. Wel omdat wat er in je lichaam gebeurt, je steeds opnieuw kan herinneren aan wie je mist.

De ene vrouw voelt die leegte heel sterk. Een ander ervaart vooral pijn, vermoeidheid of vervreemding. En misschien herken je jezelf in geen van die beschrijvingen. Ook dat is mogelijk. Er bestaat geen gevoel dat je lichaam na het verlies van je kindje zou moeten geven.

Je lichaam is veranderd. Je moederschap niet.

Na de geboorte gaan anderen soms praten over herstel. Wanneer je je weer beter voelt. Of je alweer iets kunt ondernemen. Dat zijn begrijpelijke vragen, maar ze kunnen iets belangrijks overslaan: jouw lichaam heeft een kind gedragen en gebaard.

Tom en Tim werden stilgeboren. Ik ben hun mama. De zwangerschap en hun geboorte horen bij mijn verhaal, ook al groeiden zij niet bij mij thuis op. Mijn lichaam was onderdeel van hun leven. Dat verdwijnt niet omdat een buik verandert.

Misschien helpt het om dat onderscheid voor jezelf te maken. Je buik hoeft er niet meer zwanger uit te zien om te weten dat je kindje er was. Je hoeft niets vast te houden aan je lichaam om je kind vast te houden in je leven.

Wat als iemand iets zegt over je lichaam?

Een opmerking over je buik of je herstel kan onverwacht pijn doen. Ook wanneer iemand vriendelijk probeert te zijn. Je hoeft op zo’n moment geen uitleg te geven die je niet wilt geven.

Je kunt kort zeggen: “Mijn lichaam verandert nog, en dat is voor mij moeilijk.” Of: “Ik wil het nu liever niet over mijn lichaam hebben.” Tegen iemand bij wie je je veilig voelt, kun je juist zeggen wat je nodig hebt: dat diegene luistert, je kindje bij naam noemt, of even geen vragen stelt.

Je mag daarin per persoon en per dag verschillen. Je kind genoemd willen horen betekent niet dat je altijd wilt praten. En niet willen praten betekent niet dat je kind even minder bij je hoort.

Mag ik iets doen met dat gevoel van leegte?

Ja, als jij dat wilt. Je hoeft het gevoel niet weg te werken. Misschien wil je je hand op je buik leggen en aan je kind denken. Misschien wil je juist wandelen, douchen of iets aantrekken waarin je je prettig voelt. Een klein, gewoon moment kan genoeg zijn.

Als je lichamelijke klachten hebt waarover je je zorgen maakt, stel je vragen dan aan je verloskundige of arts. Je hoeft niet zelf te beoordelen wat bij herstel hoort. En als woorden voor je gevoel lastig te vinden zijn, kun je beginnen met één eenvoudige zin: “Sinds de geboorte voelt mijn lichaam niet als van mij.”

In de blog waarom je misschien niet huilt na een miskraam of stilgeboorte schrijf ik over een andere verwachting die je kunt tegenkomen: het idee dat verdriet er op een bepaalde manier uit moet zien. Je lichaam en je tranen hoeven allebei niets te bewijzen.

Ik schreef ook over het leven met Jasmijn, Tom en Tim in mijn boek Stilgeboren. Wat er na hun verlies gebeurde, hoort net zo goed bij ons verhaal als hun korte levens.

Misschien wil je vandaag vooral even ruimte maken voor jouw kind, zonder iets uit te leggen. Daarvoor maakte ik de gratis audio Een moment met je kind. Zeven minuten voor jou en je kind, op een moment dat jij kiest.