Er is geen stappenplan.

Ik wou dat dat er was, want het zou het makkelijker maken. Maar de waarheid is dat verder leven na stilgeboorte of miskraam geen rechte lijn is. Geen stap één, twee, drie en dan ben je er.

Het gaat met golven. Met terugval. Met dagen waarop het goed gaat en dagen waarop het opeens weer zwaar is. En dat is niet verkeerd. Dat is gewoon hoe het werkt.

Hoe verder na stilgeboorte of miskraam: begin bij erkenning

Het eerste wat helpt is niet een therapie of een ritueel. Het is dit: jezelf toestaan dat het er is.

Het verdriet, de boosheid, de verwarring. Het gevoel dat het niet klopt en dat jij dit niet verdiende.

Al die gevoelens zijn waar. Ze mogen er zijn. Want door ze te erkennen in plaats van weg te duwen, geef je jezelf de ruimte om te bewegen. Langzaam, op jouw tempo.

Jouw kindje een plek geven

Verder leven betekent niet je kindje achterlaten.

Tom en Tim gaan altijd mee. Jasmijn ook, al is ze er anders. Ze zijn allemaal verweven in wie ik ben. In hoe ik de wereld zie en in wat ik doe.

Jouw kindje mag mee. Want je hoeft niet te kiezen tussen verder leven en je kindje bij je houden. Leven mét je kindje in je hart is iets heel anders dan blijven stilstaan in het verlies.

Sommige vrouwen planten een boom. Anderen maken een album of spreken de naam gewoon hardop uit op moeilijke dagen. Er is geen goed of fout. Er is alleen wat voor jou werkt.

Waarom je het niet alleen hoeft te dragen

Een van de zwaarste dingen na stilgeboorte of miskraam is het gevoel dat niemand het echt begrijpt. Vrienden willen helpen maar weten niet hoe. Familie zegt soms de verkeerde dingen. En de wereld gaat gewoon door terwijl jij stilstaat.

Daarom zijn lotgenoten zo waardevol. Niet omdat ze het beter weten. Maar omdat ze weten hoe laat het is en niets uitgelegd hoeven te krijgen.

In de Stillborn Sisterhood zijn vrouwen die dit begrijpen. Die jouw kindje bij naam noemen en er zijn op de moeilijke dagen én op de betere.

Jouw tempo is het enige juiste tempo

Niemand mag jou vertellen hoe snel je verder moet. Niet je omgeving, niet je huisarts, niet een boek.

Want kleine stappen tellen ook. Een dag aankomen is een overwinning. Een week zonder dieptepunt ook. En soms is gewoon opstaan genoeg.

Jij bepaalt het tempo. En als je iemand naast je wil terwijl je die stappen zet, ben ik er.

Sluit je aan bij de Stillborn Sisterhood of begin hier gratis.