Hoe ga je verder na een miskraam? Begin bij vandaag

Verder leven na een miskraam of stilgeboorte begint niet met een plan, maar met de vraag wat je vandaag nodig hebt. Je hoeft nog niet te weten hoe je verder moet, en je kindje hoef je daarbij niet achter te laten. Een kleine stap is genoeg, ook als je omgeving alweer verder lijkt.

De boodschappen moeten gedaan worden. Er ligt werk. Iemand vraagt hoe het met je gaat. Misschien geef je antwoord, terwijl je zelf nog niet weet hoe je deze dag doorkomt.

Na een miskraam of stilgeboorte betekent verder leven niet dat je weet hoe je dit verlies een plek moet geven. Het begint vaak veel kleiner: ontdekken wat vandaag haalbaar is, terwijl je kindje bij je leven blijft horen.

Je hoeft nog niet te weten hoe je verder moet

Misschien zoek je naar een stappenplan. Naar iets wat je kunt doen waardoor het lichter wordt. Maar er is geen volgorde waarin je eerst verdrietig bent, daarna herstelt en vervolgens weer verdergaat.

Je kunt opstaan, werken en lachen, en diezelfde avond ineens je kind zo sterk missen dat al het andere naar de achtergrond verdwijnt. Een fijne dag maakt een moeilijke dag niet ongeldig. Andersom ook niet.

De vraag hoeft daarom niet meteen te zijn: Hoe krijg ik mijn leven weer op de rails? Soms helpt een kleinere vraag beter: Wat heb ik vandaag nodig?

Dat kan rust zijn. Of juist een wandeling, een gesprek, een maaltijd die iemand voor je maakt, een middag waarop niemand iets van je verwacht. Morgen kan het antwoord anders zijn.

Verder leven zonder je kind achter te laten

Toen ik Jasmijn verloor en later Tom en Tim stilgeboren werden, veranderde mijn leven. Zij zijn niet verdwenen uit wie ik ben omdat er sindsdien jaren voorbij zijn gegaan.

Ik kan nu gelukkig zijn én hun mama blijven. Die twee dingen hoeven elkaar niet in de weg te staan. Ik hoef hen niet op afstand te zetten om ruimte te maken voor mijn leven.

Misschien vind je het fijn om de naam van je kindje te noemen. Misschien draag je een foto bij je of weet alleen jij waarom een bepaalde datum belangrijk is. En misschien weet je nog helemaal niet wat bij jou past. Ook dat hoeft nu niet beslist te worden.

Raakt het je dat je kindje en verder leven soms tegenover elkaar lijken te staan? Lees dan ook waarom je je kind niet hoeft op te geven om verder te leven.

Wat kan een kleine stap zijn?

Verder leven krijgt pas betekenis in gewone dagen. Je kunt beginnen met iets dat nu in je leven speelt:

• Zeg wat je nodig hebt. Bijvoorbeeld: “Vraag me alsjeblieft ook naar mijn kind” of “Ik wil vandaag liever even over iets anders praten.”
• Kies één ding voor deze dag. Je hoeft niet tegelijk je werk, je contacten en je toekomst uit te zoeken.
• Merk op wat je goeddoet. Een fijn gesprek of een uur plezier vraagt geen verantwoording tegenover je kind.
• Zoek iemand bij wie je niet hoeft uit te leggen waarom het allebei waar is. Dat je je kind mist en dat je ook wilt leven.

Dit zijn mogelijkheden, geen opdrachten. De stap die bij jou past, mag klein zijn.

En als je omgeving alweer verder lijkt?

Mensen kunnen denken dat het beter gaat omdat je weer meedoet. Soms gaat het ook beter. Soms zien ze alleen niet hoeveel er ondertussen in je omgaat.

Je hoeft niet iedereen hetzelfde te vertellen. Je mag kiezen bij wie je eerlijk wilt zijn, wat je voor jezelf houdt en wanneer je behoefte hebt aan contact met vrouwen die iets van dit leven herkennen. In mijn verhaal over lotgenoten na miskraam of stilgeboorte vertel ik waarom die herkenning voor mij zo belangrijk werd.

Vraag je je af hoe lang dit duurt? Lees dan Hoe lang duurt het verdriet na een miskraam? Of ga naar Leven na stilgeboorte om te zien waar jij nu staat op de weg.

Er mag weer ruimte voor jou komen

Misschien merk je dat je niet alleen wilt leren leven met wat er is gebeurd. Je wilt ook weer voelen waar jij zin in hebt, wat je wilt veranderen en wie je naast het gemis nog meer bent.

Daarover praten we in Ruimte voor Leven na Verlies. Je kind mag er genoemd worden. En jouw werk, relatie, boosheid, plannen of eerste sprankje plezier net zo goed. Je kunt daar lezen hoe de groep werkt en rustig voelen of het bij je past.