Jezelf moeder voelen na stilgeboorte: wat als dat moeilijk is?
Iemand vraagt of je kinderen hebt. Je weet precies aan wie je denkt. En toch blijf je even stil voordat je antwoord geeft.
Na een stilgeboorte kan het woord moeder vertrouwd voelen. Het kan ook schuren. Misschien heb je je kind gedragen, een naam gegeven en afscheid moeten nemen, maar noemt bijna niemand je moeder. Of je weet dat je moeder bent en voelt het op sommige dagen helemaal niet zo.
Je hoeft geen bepaald gevoel te hebben om de moeder van je kind te zijn. En je mag zelf kiezen welke woorden je daarvoor gebruikt.
Waarom kan jezelf moeder voelen na stilgeboorte moeilijk zijn?
Rond een geboorte verwacht je dat anderen naar je kind vragen. Hoe heet je baby? Hoe gaat het met jullie? Bij een stilgeboorte weten mensen vaak niet wat ze moeten zeggen. Soms vragen ze helemaal niets.
Daardoor kun je gaan twijfelen aan woorden die eerst vanzelfsprekend leken. Mag ik zeggen dat ik moeder ben als mijn kind niet bij me thuis is? Wat antwoord ik als iemand vraagt hoeveel kinderen ik heb? En hoe moet ik mezelf moeder vóélen, als ik niet de dagen krijg die ik met mijn kind had verwacht?
Dat zijn geen vragen die je met één geruststellende zin kunt wegwerken. De manier waarop je moederschap ervaart, kan veranderen. Je mag daarin zoeken.
Mijn kinderen horen bij hoe ik mezelf zie
Ik ben mama van Jasmijn, Tom en Tim. Jasmijn verloor ik door een miskraam. Tom en Tim werden stilgeboren nadat ik tijdens beide zwangerschappen HELLP kreeg.
Ik spreek over hen als mijn kinderen. Dat is voor mij geen manier om in het verlies te blijven hangen. Zij maken deel uit van mijn leven, ook nu mijn leven er anders uitziet dan ik ooit voor me zag.
Mijn woorden hoeven niet de jouwe te zijn. Misschien zeg jij graag “mijn zoon” of “mijn dochter”. Misschien vertel je je verhaal alleen aan mensen die dichtbij je staan. Je hoeft je moederschap niet op een bepaalde manier te tonen om het serieus te mogen nemen.
Wat als anderen je kind niet meetellen?
Soms zit de pijn in een kleine vraag. Iemand vraagt hoeveel kinderen je hebt en verwacht een getal waarop geen vervolg hoeft te komen.
Je mag antwoorden op de manier die op dat moment bij je past. De ene keer noem je je kind en vertel je iets meer. Een andere keer heb je daar geen ruimte voor. Je antwoord in een vluchtig gesprek bepaalt niet wie je kind voor jou is.
Bij mensen die belangrijk voor je zijn, kun je misschien duidelijker zeggen wat je wilt: “Ik vind het fijn als je de naam van mijn kind noemt.” Of: “Als je naar mijn kinderen vraagt, hoort mijn kind erbij.”
In Moeder blijven na het overlijden van je kind schrijf ik verder over hoe die band met je kind in je leven mee kan blijven gaan.
Veelgestelde vragen over moederschap na stilgeboorte
Ben ik moeder als mijn kind stilgeboren is?
Je mag jezelf moeder noemen van je stilgeboren kind. De dood van je kind wist jullie band niet uit. Welke woorden je zelf gebruikt, blijft jouw keuze.
Waarom voel ik me soms niet als een moeder?
Gevoel en weten lopen niet altijd gelijk. Misschien mis je de dagelijkse ervaringen die je met je kind had verwacht, of krijg je weinig erkenning van anderen. Dat je twijfelt, zegt niets over de betekenis van je kind.
Moet ik mijn overleden kind altijd noemen als iemand vraagt hoeveel kinderen ik heb?
Nee. Jij bepaalt wat je in een gesprek wilt vertellen. Je mag je kind noemen, kort antwoorden of later iets delen. Geen van die antwoorden verandert jullie band.
Even aandacht voor jou en je kind
Misschien zoek je vandaag geen gesprek of antwoord op de vraag hoe je jezelf moet noemen. Misschien wil je gewoon even bij je kind zijn, zonder iets uit te leggen.
Daarvoor maakte ik de gratis audio Een moment met je kind. Ze duurt zeven minuten en geeft je een rustig moment voor jou en je kind, wanneer jij daar behoefte aan hebt.
Desirée van Nieuwenhoven is mama van Jasmijn, Tom en Tim, auteur van Stilgeboren, spreker en begeleider van vrouwen na baby- en kindverlies.
