Blogpagina

Niemand bereidt je voor op dit verdriet.

Niet op het moment dat het misgaat. Niet op de stilte erna. Niet op hoe het voelt om verder te leven terwijl je kindje er niet is.

Hier vind je woorden die dat wel proberen. Eerlijke verhalen over miskraam, stilgeboorte en babyverlies. Inzichten die helpen als je zelf een kindje verloor. Antwoorden als je iemand wilt steunen maar niet weet hoe. En ruimte voor alles wat je voelt, het verdriet én de liefde.

Want leven mét verlies is iets anders dan leven ín verlies.

Dat verschil verandert alles.

16 januari 2024

Een innerlijke strijd: schuldig voelen omdat je je gelukkig voelt na stilgeboorte

Je lacht om iets. Een grappige film. Een goed gesprek. Een mooie dag.

En dan slaat het schuldgevoel toe. Hard en onverwacht. Want hoe kun jij lachen terwijl jouw kindje er niet is?

Dit is een van de zwaarste innerlijke strijd na stilgeboorte. En bijna elke moeder kent hem.

Schuldig voelen bij geluk na stilgeboorte: jij bent niet de enige

Het gevoel is bijna universeel. Je geniet van iets. En meteen daarna komt de gedachte: mag ik dit wel voelen? Verdien ik dit wel? Wat zegt het over mij als ik blij kan zijn terwijl mijn kindje er niet is?

Het antwoord is simpel. Maar het voelen is moeilijk.

Jij mag gelukkig zijn. Jouw geluk is geen verraad. Het is geen bewijs dat je je kindje vergeet. Want geluk en verdriet sluiten elkaar niet uit. Ze leven naast elkaar. Soms zelfs op hetzelfde moment.

Waarom het schuldgevoel zo sterk is

De omgeving speelt een rol. Mensen zeggen dingen. Soms onbedoeld. "Gaat het al beter?" "Je lacht weer, dat is goed." Alsof lachen betekent dat het verlies kleiner is geworden.

Maar jij weet wel beter. Jij weet dat je kindje er altijd is. Dat de liefde niet verdwijnt als jij een fijne dag hebt. Dat rouwen en genieten allebei mogen.

Toch helpt het weten niet altijd. Want het voelen is iets anders.

Hoe je ruimte maakt voor beide

Geef het schuldgevoel een plek. Niet wegduwen. Niet negeren. Maar ook niet erin blijven wonen.

Zeg hardop, als je het nodig hebt: ik mis jou én ik geniet van vandaag. Beide zijn waar. Beide mogen er zijn.

Dat klinkt klein. Maar het is een van de krachtigste dingen die je kunt doen. Jezelf toestemming geven om te leven. Volledig. Met je kindje in je hart en vreugde in je lijf.

Want jouw kindje zou willen dat jij leeft. Echt leeft.

Samen dragen wat je alleen niet kunt

In de Stillborn Sisterhood praten we hier openlijk over. Want juist bij dit onderwerp helpt het om te horen dat andere moeders dit ook kennen. Die ook schuldig voelden bij een lach. Die ook dachten: mag ik dit?

Omdat je dan weet dat je niet gek bent. Niet slecht. Maar mens. Een moeder die liefheeft én leeft.

Sluit je aan bij de Stillborn Sisterhood of begin hier gratis.

andere blogs ...