Als iedereen om je heen zwanger is na babyverlies

Na een stilgeboorte of ander babyverlies kan het ontzettend confronterend zijn wanneer iedereen om je heen zwanger lijkt te worden. Een zwangerschapsaankondiging, een echofoto of een babyshower kan gevoelens oproepen die tegelijk bestaan: blijdschap voor de ander én intens verdriet voor jezelf.

Juist die dubbele gevoelens maken zwangeren na babyverlies zo ingewikkeld.

Veel vrouwen voelen zich schuldig om hun jaloezie, verdriet of boosheid. Toch zijn die emoties niet vreemd. Ze horen vaak bij het leven na babyverlies en bij het diepe verlangen naar het kindje dat gemist wordt.

Wanneer de wereld doorgaat na stilgeboorte

Na het verlies van een kindje lijkt de wereld vaak gewoon verder te draaien. Buiken groeien. Baby’s worden geboren. Felicitaties verschijnen in groepsapps en overal om je heen ontstaan nieuwe gezinnen.

Ondertussen probeer jij mee te bewegen.

Je stuurt een kaartje.
Je reageert liefdevol.
En aan de buitenkant lijkt misschien alles normaal.

Vanbinnen kan het echter compleet anders voelen.

Veel vrouwen ervaren tijdens zulke momenten een diep gevoel van gemis en onrecht. Gedachten als:
“Waarom zij wel?”
“Waarom ik niet?”
of:
“Wanneer mag ik mijn kindje vasthouden?”
kunnen ineens hard binnenkomen.

Dat maakt je geen slecht mens.
Het maakt je iemand die rouwt.

Jaloezie na babyverlies is geen slechtheid

Jaloezie voelt voor veel moeders als iets waar ze zich voor schamen. Alsof je alleen maar blij zou mogen zijn voor een ander. Toch is jaloezie na babyverlies vaak geen afwijzing van die ander.

Het is verdriet.
Verlangen.
En liefde die nergens heen kan.

Juist daarom geloof ik dat we opener mogen praten over deze gevoelens. Want hoe meer vrouwen denken dat ze dit “niet mogen voelen”, hoe eenzamer ze zich vaak gaan voelen.

Toen ik zwangere vrouwen zag na het verlies van Jasmijn, Tom en Tim, voelde ik geen haat. Wat ik voelde was gemis. Een intens verlangen naar wat ik zo graag had willen vasthouden.

En precies daar zit vaak de kern:
jaloezie na stilgeboorte komt voort uit liefde.

Omgaan met een zwangere omgeving na babyverlies

Er bestaat geen perfecte manier om hiermee om te gaan. Sommige dagen lukt het beter dan andere dagen. Toch helpt het vaak wanneer je jezelf toestemming geeft om eerlijk te voelen wat er speelt.

Je hoeft niet altijd sterk te zijn.
Daarnaast hoef je jezelf niet voortdurend bloot te stellen aan situaties die op dat moment te pijnlijk voelen.

Soms betekent dat:
een babyborrel overslaan,
een berichtje later beantwoorden,
of even afstand nemen van social media.

Dat is geen zwakte.
Dat is zelfbescherming.

Bovendien helpt het om woorden te geven aan wat je voelt. Tegen jezelf. Tegen je partner. Of tegen iemand die begrijpt hoe leven na babyverlies voelt.

Alleen al zeggen:
“Dit raakt me vandaag”
kan ruimte geven.

Jij bent moeder, ook na stilgeboorte

Terwijl anderen zwangerschappen delen en toekomstplannen maken, draag jij jouw kindje op een andere manier met je mee. Misschien onzichtbaar voor de buitenwereld, maar niet minder echt.

Jij bent moeder.
Ook wanneer jouw kindje niet thuis is.
Ook wanneer anderen dat soms vergeten.

Geen enkele zwangerschap van iemand anders neemt die waarheid weg.

Leven na babyverlies betekent daarom niet dat jouw moederschap verdwijnt. Het betekent dat je leert leven met liefde en gemis naast elkaar.

Je hoeft dit niet alleen te dragen

Veel vrouwen voelen zich alleen in deze emoties, juist omdat er weinig open over gesproken wordt. Toch herkennen ontzettend veel moeders dit gevoel wanneer iedereen om hen heen zwanger wordt na hun verlies.

Binnen de Stillborn Sisterhood ontmoeten vrouwen anderen die precies begrijpen hoe dubbel dit kan voelen. Daar hoef je jezelf niet uit te leggen. Er is ruimte voor verdriet, jaloezie, liefde en alles wat tegelijk bestaat.

Gewoon zoals het is.
En precies zoals jij bent.