Gelukkig zijn na verlies: mag je weer lachen als je kindje er niet meer is?

De eerste keer dat je weer echt lachte, schrok je van jezelf.

Want gelukkig zijn na verlies voelt soms als verraad. Alsof je je kindje vergeet zodra je weer geniet. Alsof blijdschap betekent dat het verdriet voorbij is, en dat je daarmee je kind in de steek laat. Toch is precies het tegenovergestelde waar.

Je mag weer lachen. En dat is geen vergeten.

Gelukkig zijn na verlies: waarom het als verraad voelt

Diep vanbinnen denk je misschien: als ik gelukkig ben, telde mijn verdriet dan wel? Die gedachte is begrijpelijk, maar ze klopt niet.

Verdriet is geen bewijs van liefde dat je moet blijven leveren. Je hoeft niet ongelukkig te blijven om te laten zien hoeveel je kindje voor je betekende. Dat heb je al bewezen, elke dag opnieuw, met heel je hart.

Geluk maakt je verlies niet ongedaan. En verdriet maakt geluk niet onmogelijk. Ze horen allebei bij jou.

Voelt blij zijn voor jou nog als verraad? Dan speelt er vaak ook schuldgevoel na babyverlies mee, die stille stem die zegt dat je niet mag genieten.

Geluk en gemis wonen naast elkaar

Het is geen of-of. Het is allebei tegelijk, soms binnen dezelfde minuut.

Je kunt lachen om iets grappigs en een seconde later een steek van gemis voelen. Dat is niet verwarrend of fout, want zo werkt een hart dat liefheeft. Het maakt ruimte voor vreugde zonder de pijn de deur uit te zetten.

Sommige vrouwen noemen het: leven met verlies in plaats van leven in verlies. Je kindje gaat mee, juist op de mooie momenten. Niet als schaduw, maar als deel van wie je bent.

Je kindje wil dit ook voor je

Stel je voor wat jouw kindje zou willen. Zou het willen dat jij voor altijd stilstaat in verdriet?

Natuurlijk niet. Liefde wil dat de ander leeft, ademt en weer kleur ziet. Door opnieuw gelukkig te durven zijn, eer je je kindje juist, omdat je laat zien dat de liefde sterker is dan het gemis.

Dat is geen afscheid. Dat is jouw kindje meenemen, het leven in.

Stap voor stap weer kleur

Geluk komt niet in één keer terug. Het komt in flarden, in momenten, in kleine sprankjes licht.

Een dag waarop je weer echt geniet van de zon. Een avond met vrienden waarop je vergeet op de klok te kijken. En dan, langzaam, steeds vaker. Want het leven dient zich weer aan, ook na het zwaarste verlies.

Je mag het toelaten. Niet morgen alles tegelijk, maar vandaag een klein beetje meer dan gisteren.

Toe aan een leven waarin geluk weer mag? Kijk naar het 1:1 Toekomsttraject of sluit je aan bij de Stillborn Sisterhood.