Veerkracht na kindverlies: je hoeft het niet alleen te doen
Je regelt je dagen. Je gaat naar je werk, beantwoordt berichten en doet wat nodig is. Van buiten lijkt het misschien alsof je sterk bent. Zelf merk je hoeveel energie het kost om voortdurend door te gaan.
Na het verlies van je kind kan veerkracht klinken als nog een eis: doorgaan, herstellen, positief blijven. Voor mij betekent het iets anders. Veerkracht kan ook zijn dat je opmerkt wat je niet langer alleen wilt dragen en onderzoekt wat jou nú helpt.
Sterk lijken is niet hetzelfde als ruimte voelen
Misschien zeggen mensen dat ze bewondering hebben voor hoe je verdergaat. Dat kan liefdevol bedoeld zijn. Toch zie jij ook de momenten die zij niet zien: de twijfel voor een afspraak, een opmerking die blijft hangen of een avond waarop je vooral moe bent van het aanpassen.
Je hoeft niet eerst vast te lopen voordat je aandacht mag geven aan wat je nodig hebt. Je kunt functioneren én verlangen naar meer ruimte voor jezelf en je leven.
Ik ben mama van Jasmijn, Tom en Tim. Jasmijn verloor ik door een miskraam; Tom en Tim werden stilgeboren. Hun verlies heeft mijn leven veranderd. Zij horen bij mij, terwijl mijn leven inmiddels ook weer plezier, plannen en geluk bevat. Daarvoor hoefde ik hen niet achter te laten.
Welke steun helpt jou vandaag verder?
Steun is niet voor iedereen hetzelfde. De ene keer wil je dat iemand luistert wanneer je over je kind vertelt. Een andere keer wil je samen kijken naar iets heel concreets: een gesprek met je partner, een grens op je werk of een keuze die je uitstelt.
Een behulpzame vraag kan zijn: Waar kost doorgaan mij op dit moment de meeste energie?
Misschien zit het niet in het vertellen over vroeger, maar in steeds rekening houden met wat anderen aankunnen. Of in het idee dat genieten pas mag als het verlies minder pijn doet. Wanneer je weet wat er nu schuurt, wordt ook duidelijker welke steun passend kan zijn.
In Hulp na babyverlies: wat past bij jou? beschrijf ik verschillende manieren om klein te beginnen met steun vragen.
Steun vragen verandert je band met je kind niet
Sommige vrouwen aarzelen om begeleiding te zoeken omdat ze bang zijn dat iemand hen zal leren hun kind los te laten. Dat is niet hoe ik naar verder leven kijk.
Je kind mag bij je blijven horen. De vraag is hoe jij ook ruimte kunt krijgen voor de vrouw die je vandaag bent. Voor wat jij wilt, waar je tegenaan loopt en wat je misschien al een tijd voor je uitschuift.
Dat vraagt niet om voortdurend over je verlies te praten. Soms helpt juist een gesprek over iets dat deze week gebeurde. Over wat je voelde, wat je deed en wat je een volgende keer anders zou willen.
Veelgestelde vragen over veerkracht na kindverlies
Betekent veerkracht dat mijn verdriet minder moet worden?
Nee. Veerkracht meet je niet aan hoe weinig verdriet je voelt. Je kunt je kind intens missen en toch keuzes maken die jou helpen leven met die liefde en dat gemis.
Wanneer mag ik steun zoeken als ik nog gewoon functioneer?
Zodra je merkt dat je ergens niet alleen uitkomt of verlangt naar een ander perspectief. Je hoeft niet te wachten tot het dagelijks leven niet meer lukt.
Moet begeleiding altijd over de gebeurtenis zelf gaan?
Nee. Je mag vertellen wat er is gebeurd, maar je kunt ook beginnen bij wat er nu speelt: je werk, relatie, grenzen, schuldgevoel of verlangen naar meer leven.
Als je samen wilt kijken naar wat jou tegenhoudt
Misschien weet je dat je kind altijd bij je zal horen en merk je tegelijk dat jijzelf ergens weinig ruimte inneemt. Dan kan het helpen om daar in alle rust samen naar te kijken.
In mijn 1:1 begeleiding na kindverlies beginnen we bij jou en wat er nu in je leven speelt. Je hoeft geen uitgewerkte hulpvraag te hebben. Op de pagina lees je hoe ik werk en kun je bekijken of een persoonlijk gesprek bij je past.
Desirée van Nieuwenhoven is mama van Jasmijn, Tom en Tim, auteur van Stilgeboren, spreker en begeleider van vrouwen na baby- en kindverlies.
