Praten over babyverlies als iedereen om je heen stil blijft

Je wilt de naam van je kind noemen. Vertellen waar je vandaag aan dacht, of waarom een gewone vraag je ineens raakt. Maar de mensen om je heen beginnen er niet over. Misschien zijn ze bang om iets verkeerds te zeggen. Misschien denken ze dat ze je verdriet groter maken als ze naar je kind vragen.

Die stilte kan pijnlijk zijn. Want jouw kind is niet verdwenen uit jouw leven doordat anderen er niet over praten.

Na een miskraam, stilgeboorte of het overlijden van een kind kun je verlangen naar een gesprek waarin er ruimte is voor allebei: het gemis én de liefde. Hoe begin je zo’n gesprek als je omgeving niet weet hoe?

Waarom praten over babyverlies zo moeilijk kan zijn

Veel mensen willen je steunen, maar weten niet wat ze moeten zeggen. Ze wachten tot jij begint. Jij wacht misschien juist op een teken dat jouw verhaal welkom is. Zo kan het stil blijven, terwijl er aan beide kanten behoefte is aan contact.

Ook voor jou kan praten ingewikkeld zijn. Je wilt misschien vertellen over je kind, maar niet telkens hoeven uitleggen waarom je nog verdrietig bent. Of je bent bang voor een reactie als: ‘Je moet ook weer vooruitkijken.’

Je hoeft niet eerst precies te weten wat je voelt voordat je er woorden aan mag geven. Soms is één zin genoeg om te laten weten wat je nodig hebt.

Hoe maak je ruimte voor je kind in een gesprek?

Je mag het klein en concreet houden. Bijvoorbeeld:

‘Ik vind het fijn als je af en toe naar mijn kind vraagt.’

Of:

‘Ik wil je iets over hem vertellen. Je hoeft er niets mee op te lossen.’

Misschien wil je de naam van je kind noemen. Misschien wil je een herinnering delen, of uitleggen waarom een bepaalde datum belangrijk voor je is. Jij bepaalt wat je vertelt en aan wie.

Praten over je kind hoeft ook geen zwaar gesprek te worden. Soms betekent het dat iemand luistert wanneer je zegt: ‘Vandaag moest ik aan haar denken.’ En dat diegene even bij je blijft, zonder het onderwerp te veranderen.

Wat als iemand ongemakkelijk reageert?

Niet iedereen zal meteen begrijpen wat je nodig hebt. Een ander kan stilvallen, van onderwerp veranderen of iets zeggen dat niet helpt. Dat doet pijn, zeker als je de moed hebt verzameld om je verhaal te delen.

Je mag dan aangeven wat wél helpend is. Bijvoorbeeld: ‘Je hoeft de juiste woorden niet te vinden. Ik vind het al fijn dat je luistert.’ En als een gesprek op dat moment niet veilig voelt, mag je het ook laten rusten. Je hoeft niet steeds opnieuw uit te leggen waarom jouw kind een plek in je leven heeft.

Zoek, waar het kan, mensen bij wie je de naam van je kind kunt noemen zonder jezelf kleiner te maken. Dat kan iemand dichtbij zijn, een andere ouder die een kind verloor of iemand die je professioneel begeleidt.

Je kind meenemen in het leven van nu

Praten over babyverlies gaat niet alleen over wat er is gebeurd. Het kan ook gaan over wie je kind voor je is, welke plek je kind in je gezin heeft en hoe je vandaag leeft met die liefde en dat gemis.

Ik weet uit eigen ervaring hoe belangrijk die ruimte is. In mijn begeleiding van vrouwen na baby- en kindverlies, en in mijn werk als auteur en spreker, kom ik steeds terug bij dezelfde vraag: hoe leef je verder mét je kind?

Daar is geen voorgeschreven antwoord op. Maar je hoeft die vraag niet altijd alleen te dragen.

Veelgestelde vragen over praten over babyverlies

Hoe begin ik over mijn overleden baby als niemand ernaar vraagt?

Begin met wat je op dat moment wilt delen. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Ik zou het fijn vinden om de naam van mijn kind weer eens te noemen.’ Je mag er meteen bij zeggen of je wilt dat iemand alleen luistert, een vraag stelt of samen met je een herinnering ophaalt.

Wat zeg ik als iemand vraagt of ik het verlies al heb verwerkt?

Je kunt antwoorden: ‘Ik leer leven met het verlies, en mijn kind blijft bij mij horen.’ Je hoeft jouw ervaring niet in het woord verwerken te laten passen als dat voor jou niet klopt.

Moet ik over mijn kind blijven praten als anderen dat moeilijk vinden?

Nee. Jij kiest met wie je jouw verhaal deelt. Je mag aangeven wat je nodig hebt, maar je hoeft niemand te overtuigen. Het is waardevol om ook een plek te hebben waar je zonder terughoudendheid over je kind kunt spreken.

Kan praten helpen als ik zelf niet goed weet wat ik voel?

Ja, soms ontdek je pas tijdens een gesprek welke woorden passen. Je hoeft geen afgerond verhaal te hebben. Ook ‘ik weet niet goed hoe ik dit moet vertellen’ is een begin.

Als je graag verhalen van anderen hoort

Misschien is zelf beginnen met praten vandaag nog een grote stap. In mijn podcast Wanneer moederschap anders gaat hoor je gesprekken over baby- en kindverlies en over verder leven mét je kind. Je kunt eerst luisteren, herkennen wat bij jou past en van daaruit je eigen woorden vinden.

Liefs,
Desirée