Samen herdenken na babyverlies, met ruimte voor leven
Misschien wil je de naam van je kind noemen zonder eerst uit te leggen waarom die naam na al die tijd nog belangrijk is. Misschien wil je juist luisteren. Of een middag meemaken waarop je kind erbij hoort en jij niet alleen over je verdriet hoeft te praten.
Dat is waarom ik ouders samenbreng die een kind missen.
Samen herdenken na babyverlies hoeft geen dag te zijn waarop iedereen hetzelfde voelt of doet. Er mag verdriet zijn. Maar ook herkenning, een goed gesprek, stilte, humor en aandacht voor het leven dat we nu leiden.
Waarom ik een dag voor ouders begon
Ik ben mama van Jasmijn, Tom en Tim. Jasmijn verloor ik door een miskraam. Tom en Tim werden stilgeboren.
Ik weet hoe belangrijk het voor mij is dat hun namen genoemd mogen worden. En ik weet ook dat ik meer ben dan wat ons is overkomen. Ik mis mijn kinderen én ik geniet van mijn leven.
Daarom wilde ik een dag organiseren waarop ouders hun kind niet hoeven weg te laten uit het gesprek, terwijl ook zijzelf alle ruimte krijgen. Niet alleen de ouders van stilgeboren baby’s, maar ouders die een kind verloren tijdens de zwangerschap, rond de geboorte of later.
Wat kan samenkomen veranderen?
In het dagelijks leven denk je misschien eerst na voordat je over je kind begint. Hoe reageert de ander? Wordt het gesprek zwaar? Moet je uitleggen waarom je nog steeds moeder of vader bent?
Tussen ouders die verlies kennen, vallen sommige van die vragen weg. Niet omdat ieders verhaal hetzelfde is. Wel omdat de naam van een overleden kind er gewoon mag klinken.
Dat kan lucht geven. Soms ontstaat er een ernstig gesprek. Even later gaat het over werk, een vakantie, de kinderen thuis of iets wat iedereen aan het lachen maakt. Al die gesprekken horen bij ouders die verder leven mét hun kind.
Wil je meer lezen over het belang van die herkenning? In Samen verder na stilgeboorte vertel ik waarom ik eerder ook vrouwen in een groep bij elkaar bracht.
Moet je je verhaal delen als je komt?
Nee. Je mag vertellen, luisteren of even stil zijn. Je hoeft niet te laten zien hoe verdrietig je bent om welkom te zijn. En je hoeft ook niet vrolijk te doen omdat een ander een fijne middag heeft.
Misschien voelt een bijeenkomst spannend, zeker als je nog nooit met andere ouders over je kind sprak. Je kunt vooraf op de pagina lezen hoe de dag eruitziet en zelf beslissen of dit voor jou een goed moment is.
Veelgestelde vragen over samenkomen na kindverlies
Is zo’n dag alleen voor ouders van stilgeboren baby’s?
Nee. De ontmoetingsdag is er voor ouders die hun kind tijdens de zwangerschap, rond de geboorte of later verloren. De verhalen verschillen; ieder kind mag een plek hebben.
Moet ik klaar zijn om over mijn kind te praten?
Nee. Luisteren is ook deelnemen. Je bepaalt zelf wat je wilt vertellen en wanneer.
Mag ik komen als ik inmiddels weer gelukkig ben?
Ja. Je hoeft niet in het zwaarste deel van je verdriet te zitten om behoefte te hebben aan een dag waarop je kind bij je leven mag horen. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan.
Misschien wil je erbij zijn
Als je verlangt naar een middag waarop je je kind kunt meenemen én zelf ook gewoon aanwezig mag zijn, lees dan op de pagina over de ontmoetingsdag hoe de komende editie eruitziet. Je kunt daar rustig kijken of deze dag bij je past.
Desirée van Nieuwenhoven is mama van Jasmijn, Tom en Tim, auteur van Stilgeboren, spreker en begeleider van vrouwen na baby- en kindverlies.
Noot bij deze blog, bijgewerkt in 2026: Toen dit artikel op 7 mei 2024 verscheen, organiseerde ik de dag onder de naam Dag Babyverlies. De naam voor toekomstige edities wordt opnieuw bekeken; de actuele informatie staat altijd op de gelinkte pagina.
