Moederdag als onbewuste confrontatie na babyverlies

Je hoeft er niet eens aan te denken. Het komt gewoon op je af.

Een commercial op TV. Een knutselwerkje in de etalage van de bloemist. Een appje van je moeder. Een collega die vertelt wat ze gaat doen met de kinderen.

En dan is het er weer. Dat gevoel. Zonder waarschuwing. Zonder dat je er klaar voor was.

Want voor jou is Moederdag geen feestdag. Het is een spiegel. Die laat zien wat er had kunnen zijn.

Wat Moederdag doet met moeders na babyverlies

De wereld viert het moederschap op de tweede zondag van mei. Overal. Luid. Zichtbaar.

En jij staat erbij. Als moeder die haar kindje niet thuis heeft. Als vrouw die wel bevallen is maar geen kraamvisite kreeg. Als iemand die wel weet hoe het voelt om zwanger te zijn maar niet weet hoe het is om een kind groot te brengen.

Dat is eenzaam. Want niemand maakt een knutselwerkje voor jou. Niemand belt jou op. Niemand denkt aan jou op die dag.

Terwijl jij wel moeder bent. Terwijl jouw kindje wel heeft bestaan.

Het taboe maakt het zwaarder

Babyverlies wordt nog steeds niet hardop gezegd. Niet op verjaardagen. Niet bij de koffieautomaat. Niet op Moederdag.

Daardoor dragen moeders die dag in stilte. Ze lachen mee als het moet. Ze feliciteren anderen. Ze houden het voor zich.

Want wat zeg je? "Ik ben ook moeder maar mijn kindje leeft niet?" De meeste mensen weten daar geen raad mee.

Dus zwijg je. En de eenzaamheid groeit.

Een dag die wél voor jou is

Daarom bestaat de Dag Babyverlies. Opgericht door Desirée van Nieuwenhoven op 2 juni 2023.

Niet als vervanging van Moederdag. Maar als erkenning. Een dag waarop jouw moederschap gezien wordt. Waarop jouw kindje bij naam mag worden genoemd. Waarop jij niet hoeft te doen alsof.

Een dag die zegt: jij bent moeder. Ook al is je kindje er niet. Dat verandert nooit.

Kom naar de Dag Babyverlies of sluit je aan bij de Stillborn Sisterhood.