Verdoofd gevoel na babyverlies: waarom voel ik zo weinig?

Je kind is overleden en mensen verwachten verdriet. Tranen. Misschien vragen ze hoe het met je gaat. Maar wat voel je zelf? Weinig. Je regelt wat nodig is, beantwoordt een bericht en zet thee. Ondertussen lijkt wat er is gebeurd nog niet helemaal tot je door te dringen.

Misschien schrik je daarvan. Waarom huil ik niet? Betekent dit dat ik niet genoeg voel?

Een verdoofd of leeg gevoel kan voorkomen na een ingrijpend verlies. Het zegt niets over hoeveel je van je kind houdt. Je hoeft vandaag ook niet te bewijzen hoe verdriet eruit hoort te zien.

Hoe kan een verdoofd gevoel na kindverlies eruitzien?

Verdoving voelt niet voor iedereen hetzelfde. Misschien beleef je de dag alsof je op afstand toekijkt. Misschien ga je door met alles wat moet, maar weet je achteraf nauwelijks wat iemand tegen je zei. Of je merkt dat je op het ene moment niets voelt en op het andere moment ineens wordt geraakt door iets kleins.

Voor mensen om je heen kan het lijken alsof je je goed staande houdt. Zij zien wat je doet. Jij merkt misschien vooral hoe vreemd het vanbinnen voelt.

Je mag dat zo benoemen. ‘Ik weet eigenlijk niet wat ik voel’ is een eerlijk antwoord op de vraag hoe het met je gaat.

Betekent weinig voelen dat je minder verdriet hebt?

Nee. Er bestaat geen hoeveelheid tranen waarmee je liefde of gemis meet. Sommige ouders huilen veel, anderen nauwelijks. En hoe je je nu voelt, hoeft niet te voorspellen hoe je je volgende week voelt.

Je hoeft ook niet achter ieder rustig moment een verborgen emotie te zoeken. Als het vandaag vooral leeg voelt, dan is dat wat je vandaag ervaart. Je kind blijft jouw kind, ook op dagen waarop je geen woorden of tranen hebt.

Wat kun je doen als alles op afstand voelt?

Begin bij wat haalbaar is. Eten, drinken, rust nemen of iemand vragen om een praktische taak over te nemen kan al genoeg zijn voor vandaag.

Als je contact wilt, kun je tegen iemand zeggen: ‘Ik voel me verdoofd. Wil je gewoon even bij me zitten?’ Die ander hoeft geen gesprek op gang te brengen of je aan het huilen te krijgen.

Misschien wil je een foto bekijken of de naam van je kind uitspreken. Misschien juist niet. Er is geen oefening die je moet doen om dichter bij je gevoel te komen. Je mag zelf kiezen wat op dit moment goed voor je is.

Wanneer is het fijn om hulp te vragen?

Als het verdoofde gevoel je zorgen baart, lang aanhoudt of het dagelijks leven moeilijk maakt, bespreek het dan met je huisarts. Ook als je slecht slaapt, nauwelijks kunt eten of merkt dat je vastloopt, hoef je daar niet mee te blijven rondlopen.

Daarnaast kun je behoefte hebben aan iemand bij wie je niet hoeft uit te leggen waarom je vandaag weinig voelt en morgen misschien veel. In mijn begeleiding van vrouwen na baby- en kindverlies beginnen we bij wat er nú speelt. Je hoeft niet met een helder verhaal of een duidelijke hulpvraag binnen te komen.

Ik ben Desirée, mama van Jasmijn, Tom en Tim, auteur en spreker over leven na verlies. Mijn eigen ervaring en de gesprekken met vrouwen die ik begeleid hebben me geleerd hoe verschillend dagen na kindverlies kunnen zijn. Er is ook ruimte voor jouw leven en jouw kind wanneer je nog niet weet wat je voelt.

Veelgestelde vragen over een verdoofd gevoel na babyverlies

Is het normaal dat ik niet huil na het verlies van mijn kind?

Mensen reageren verschillend op het overlijden van hun kind. Niet huilen zegt niets over de liefde voor je kind. Als je je zorgen maakt over hoe je je voelt, kun je daarover met je huisarts praten.

Moet ik mezelf dwingen om mijn verdriet toe te laten?

Nee. Je hoeft geen foto’s te bekijken, herinneringen op te schrijven of gesprekken te voeren omdat je denkt dat dat ‘hoort’. Kijk wat voor jou op dit moment mogelijk en prettig is.

Waarom denken anderen dat het goed gaat terwijl ik me leeg voel?

Mensen zien vaak dat je dagelijkse dingen doet en weten niet hoe het vanbinnen met je is. Als je wilt, kun je zeggen: ‘Ik doe wat nodig is, maar ik voel me niet goed.’

Kan ik hulp zoeken als ik nog niet weet wat mijn vraag is?

Ja. Je mag juist vertellen dat je het niet weet. Dat is voldoende om een gesprek te beginnen.

Als je hier niet alleen mee wilt blijven zitten

Misschien functioneer je aan de buitenkant, terwijl je zelf niet goed kunt plaatsen hoe het met je gaat. Je hoeft pas woorden te vinden wanneer je ze hebt. Wil je samen kijken naar wat je nu nodig hebt, dan kun je kennismaken met Desirée. In dat gesprek kijken we of 1:1 begeleiding bij je past.