Blogpagina

Niemand bereidt je voor op dit verdriet.

Niet op het moment dat het misgaat. Niet op de stilte erna. Niet op hoe het voelt om verder te leven terwijl je kindje er niet is.

Hier vind je woorden die dat wel proberen. Eerlijke verhalen over miskraam, stilgeboorte en babyverlies. Inzichten die helpen als je zelf een kindje verloor. Antwoorden als je iemand wilt steunen maar niet weet hoe. En ruimte voor alles wat je voelt, het verdriet én de liefde.

Want leven mét verlies is iets anders dan leven ín verlies.

Dat verschil verandert alles.

Het verdoofde gevoel na babyverlies

Verdoofd zijn na babyverlies is geen zwakte. Het is een beschermingsmechanisme.

Je lijf past zich aan. Het weet dat de volle lading van wat er is gebeurd te veel is om in één keer te voelen. Dus verdoof je. Je functioneert. Je doet de boodschappen. Je beantwoordt berichten. Je ademt.

Maar van binnen is er niets. Of alles tegelijk. En je weet niet welke van de twee erger is.

Wat er echt gebeurt als je verdoofd bent

De buitenwereld ziet iemand die het goed doet. Iemand die sterk is en verder gaat.

Maar jij weet beter. Want verdoofd zijn is niet hetzelfde als helen. Het is overleven. En overleven is niet hetzelfde als leven.

Tegelijk wil je soms ook niet ont-verdoven. Pas als de verdoving weggaat, komt het verdriet. Dat verdriet is groot. Zo groot dat je niet weet of je het aan kunt.

Dat is normaal en is niet zwak. Het is je zenuwstelsel dat probeert jou te beschermen.

Verdoofd gevoel na babyverlies: hoe het beweegt

De verdoving gaat niet weg door er doorheen te rennen. Ze gaat weg door er langzaam doorheen te bewegen.

Dat betekent niet dat je alles in één keer moet voelen. Het betekent dat je jezelf toestaat om kleine stukjes toe te laten. Een herinnering, foto of naam die je hardop uitspreekt.

Schrijf op wat je voelt, ook als het niet in woorden past. Praat met iemand die het begrijpt, niet om het op te lossen maar om het gewoon te delen. Want wat je deelt hoef je niet meer alleen te dragen.

Geef jezelf bovendien de tijd. Er is geen tijdlijn voor dit. Geen moment waarop je er doorheen bent. Alleen een langzame beweging van overleven naar leven.

Waarom je er niet alleen doorheen hoeft

Een van de zwaarste dingen aan het verdoofde gevoel is de eenzaamheid ervan. De mensen om je heen zien het niet omdat jij functioneert.

Daarom zijn lotgenoten zo waardevol.Zij zien het wél. Ze weten hoe verdoofd voelen eruitziet en hoeven niets uitgelegd te krijgen.

In de Stillborn Sisterhood zijn vrouwen die dit kennen. Zij weten dat functioneren niet hetzelfde is als oké zijn. Ze zijn er gewoon, zonder te oordelen en zonder te zeggen dat het tijd wordt om verder te gaan.

Want jij bepaalt het tempo. Niet zij.

Sluit je aan bij de Stillborn Sisterhood of begin hier gratis.

andere blogs ...