Waarom ben ik zo moe na een miskraam of stilgeboorte?

Je hebt die dag niet veel gedaan. Een paar berichten beantwoord, boodschappen gehaald, misschien even gewerkt. Toch voelt het alsof je energie helemaal op is.

Na een miskraam of stilgeboorte kun je moe zijn op een manier die je niet herkent. Je hebt een verlies meegemaakt. Misschien ben je daarnaast nog lichamelijk aan het herstellen van een zwangerschap, bevalling of medische complicaties. Je hoeft niet zelf vast te stellen waar jouw vermoeidheid precies vandaan komt om haar serieus te nemen.

Waarom kost een gewone dag ineens zoveel energie?

Een gewone dag is na het verlies van je kindje misschien helemaal niet zo gewoon. Een vraag van een collega, een ziekenhuisbrief of iemand die vertelt dat ze zwanger is, kan veel bij je oproepen. Ondertussen gaan afspraken, werk en het huishouden door.

Misschien slaap je ook minder goed. Of ben je overdag vooral bezig om alle vragen en reacties van anderen op te vangen. Dan kan het verschil groot zijn tussen wat mensen je zien doen en wat die dag jou kost.

Dat betekent niet dat iedere klacht vanzelf door verdriet komt. Juist als je lichamelijk herstelt of je zorgen maakt over wat je voelt, is het verstandig om je klachten met je huisarts of behandelaar te bespreken.

Moet ik mijn verdriet eerst ‘doorvoelen’ om minder moe te worden?

Nee. Zo werkt het niet als een opdracht met een gegarandeerde uitkomst.

De oude versie van deze blog zei dat rouw doorleefd moet worden en dat wegstoppen tot allerlei klachten kan leiden. Dat legt veel verantwoordelijkheid bij een vrouw die zich misschien al uitgeput voelt. Je hoeft jezelf niet tot praten of huilen te dwingen om goed met je verlies om te gaan.

Je kunt wel merken wanneer je ergens ruimte voor nodig hebt. Misschien wil je over je kindje praten. Misschien wil je juist even geen vragen beantwoorden. Misschien heb je vandaag vooral rust, praktische hulp of medische uitleg nodig. Dat zijn verschillende behoeften, en ze mogen naast elkaar bestaan.

Hoe geef je een grens aan als anderen denken dat het weer gaat?

Je hoeft niet eerst volledig vast te lopen. Je kunt iets concreets zeggen, zoals:

“Ik wil graag komen, maar ik ga na een uur weer naar huis.”

Of:

“Werken lukt, maar daarna heb ik weinig energie over. Ik wil mijn agenda deze week rustig houden.”

Mensen zien soms dat je weer dingen doet en denken dat je je ook weer voelt zoals vroeger. Jij mag vertellen dat het ingewikkelder ligt, zonder alle details te delen.

Ik ben Desirée, mama van Jasmijn, Tom en Tim. Jasmijn verloor ik door een miskraam; Tom en Tim werden stilgeboren nadat ik tijdens beide zwangerschappen ernstig ziek werd. Mijn ervaring is geen verklaring voor jouw klachten. Ze heeft me wel geleerd hoe belangrijk het is om de vrouw zelf te vragen wat er nú speelt, in plaats van aan te nemen dat je aan haar buitenkant kunt zien hoe het gaat.

Wanneer laat je vermoeidheid of andere klachten nakijken?

Als je klachten je zorgen geven, blijven aanhouden of je dagelijkse leven belemmeren, bespreek ze dan met je huisarts. Zeker na een zwangerschap of bevalling hoef je niet te raden of iets bij herstel of verdriet hoort. Een arts kan met je meekijken.

Je mag daarnaast behoefte hebben aan iemand die luistert naar wat het verlies in je leven verandert. Medische zorg en gesprekken over je kind kunnen allebei belangrijk zijn; je hoeft er niet één van te kiezen.

Wil je eerst op je eigen moment lezen of luisteren, kijk dan bij mijn gratis hulp na baby- en kindverlies. Je hoeft niet meteen uit te leggen wat je nodig hebt. Kies iets kleins dat vandaag bij je past.

En als je mijn persoonlijke verhaal over Jasmijn, Tom, Tim en het leven na hun verlies wilt lezen, vind je dat in mijn boek Stilgeboren. Het is een verhaal van binnenuit, geen handleiding voor hoe jouw herstel zou moeten verlopen.