Blogpagina

Niemand bereidt je voor op dit verdriet.

Niet op het moment dat het misgaat. Niet op de stilte erna. Niet op hoe het voelt om verder te leven terwijl je kindje er niet is.

Hier vind je woorden die dat wel proberen. Eerlijke verhalen over miskraam, stilgeboorte en babyverlies. Inzichten die helpen als je zelf een kindje verloor. Antwoorden als je iemand wilt steunen maar niet weet hoe. En ruimte voor alles wat je voelt, het verdriet én de liefde.

Want leven mét verlies is iets anders dan leven ín verlies.

Dat verschil verandert alles.

19 september 2025

Babyverlies doet meer met je dan je denkt

Wanneer je je baby verliest, lijkt het alsof de wereld even stilstaat. Je voelt het in elke vezel van je lichaam, maar vaak pas later ontdek je dat het verlies ook veel dieper doorwerkt dan je vooraf had kunnen bedenken. Het raakt niet alleen je hart, maar ook je lijf, je geest en je dagelijks leven.

Rouw gaat verder dan verdriet alleen

Veel ouders denken in eerste instantie: ik moet dit verdriet dragen, en dat is zwaar. En dat klopt. Maar rouw is zoveel meer dan tranen en gemis. Je lichaam reageert mee. Hormonen schieten alle kanten op, je zenuwstelsel staat onder spanning en je immuunsysteem kan verzwakken. Het verlies laat zich niet alleen emotioneel, maar ook fysiek voelen.

Wat er gebeurt als je rouw geen ruimte krijgt

Wanneer je het verlies wegstopt of jezelf steeds voorhoudt dat je “door moet”, kan dat grote gevolgen hebben:

  • Fysieke klachten – chronische vermoeidheid, hoofdpijn, maag- en darmproblemen of een verzwakt immuunsysteem.
  • Verlies van zelfzorg – minder goed eten, slechter slapen, geen energie meer hebben om voor jezelf te zorgen.
  • Verdoving zoeken – sommige ouders grijpen naar alcohol, medicatie of andere manieren om maar even niet te voelen.
  • Zichzelf kwijtraken – het contact verliezen met je eigen verlangens en grenzen, omdat overleven het enige lijkt wat nog telt.

Dit hoor en zie ik vaak bij ouders die hun kindje hebben verloren. Het is geen teken van zwakte – het is een signaal dat de rouw vraagt om gezien te worden.

Rouw wil doorleefd worden

Rouw laat zich niet wegduwen. Hoe pijnlijk ook, ze vraagt om ruimte. Ruimte om te voelen, te herinneren, te huilen én te helen. Door stil te staan bij je verlies, door er woorden aan te geven, geef je jezelf de kans om niet alleen te overleven, maar ook weer te leven.

Je hoeft het niet alleen te dragen

Wat veel ouders helpt, is weten dat ze niet alleen zijn. Er is een gemeenschap van moeders en vaders die dit pad ook lopen. Er zijn plekken waar je je verhaal mag vertellen, zonder oordeel. En er zijn mensen die met je meelopen, zodat jij stap voor stap weer ademruimte vindt.

Herken jij jezelf hierin?
Misschien voel je dat jouw lichaam signalen geeft. Of merk je dat je steeds meer uit verbinding raakt met jezelf. Weet dat er een andere weg is: een weg waarin rouw gezien mag worden, zodat jij weer kracht kunt vinden in jezelf.

 In mijn boek Stilgeboren vertel ik openhartig over mijn eigen weg na het verlies van mijn drie kindjes. En in de Stillborn Sisterhood ontmoet je ouders die begrijpen hoe groot dit verlies is. Samen maken we ruimte voor rouw, zodat je niet vast hoeft te blijven zitten in de pijn.

andere blogs ...