Blog over leven na kindverlies
Je kind verliezen verandert je leven. Maar jouw leven stopt niet op het moment dat dat van je kind stopt. Hier schrijf ik over wat daarna komt.
Of je je kind nu tijdens de zwangerschap verliest, rond de geboorte of wanneer je kind al ouder is.
JOver missen én weer genieten. Over schuldgevoel en opluchting. Over jaardagen die veranderen. Over opnieuw zwanger zijn na verlies. Over opmerkingen waar je met je oren van staat te klapperen. Over relaties, werk, moederschap en jezelf opnieuw leren kennen.
En over die soms ingewikkelde vraag:
Hoe maak je weer ruimte voor leven, zonder je kind achter te laten?
Ik schrijf vanuit mijn eigen ervaring als mama van Jasmijn, Tom en Tim én vanuit de vrouwen die ik inmiddels begeleid na het verlies van hun kind.
Niet om je te vertellen hoe rouw hoort.
Wel om woorden te geven aan wat vaak onuitgesproken blijft. Om soms een ander perspectief te laten zien. En om te laten voelen dat liefde voor je kind en voluit leven naast elkaar mogen bestaan.
Want leven mét verlies is iets anders dan leven ín verlies.
En precies daar schrijf ik over.
“Ik heb geen hulp nodig” – waarom veel vrouwen dit zeggen na een stilgeboorte
“Ik heb geen hulp nodig” – waarom veel vrouwen dit zeggen na een stilgeboorte Na een stilgeboorte zeggen veel vrouwen tegen zichzelf: “Ik heb geen hulp nodig.” Niet omdat het verlies klein is. En ook niet omdat het hen niet raakt. Maar omdat ze gewend zijn om sterk te...
Je leven is veranderd. Maar je bent niet kwijt.
Je leven is veranderd na een levensbreuk. Maar jij bent niet kwijt. Na een levensbreuk voelt het leven vaak niet meer zoals vroeger. Niet omdat je daarvoor kiest, maar omdat er iets is gebeurd wat alles veranderde. Een stilgeboorte, verlies, ziekte of andere...
Hulp bij babyverlies wordt vaak gekoppeld aan het verhaal
Hulp bij babyverlies hoeft niet te beginnen met jouw hele verhaal Veel vormen van hulp bij babyverlies starten met praten over wat er is gebeurd. Wie je kindje was. Hoe de zwangerschap verliep. Hoe het afscheid eruitzag. Alsof het opnieuw vertellen van het verhaal...
Veilige begeleiding na babyverlies: waarom veiligheid diepte overtreft
Veilige begeleiding na babyverlies: waarom veiligheid diepte overtreft Veilige begeleiding na babyverlies begint niet met diep gaan. Het begint met veilig voelen. Veel vrouwen denken dat hulp pas werkt als je diep genoeg gaat. Diep in het verhaal en in de pijn. Wat...
Waarom ik niet terugga naar trauma bij babyverlies
Waarom ik niet werk vanuit trauma na babyverlies Veel vrouwen voelen weerstand zodra het woord trauma valt. Niet omdat ze ontkennen wat er gebeurd is. Maar omdat ze bang zijn dat ze opnieuw terug moeten naar het meest pijnlijke moment van hun leven. Dat ze alles weer...
Onbegrip van de omgeving na babyverlies – waarom niemand weet wat te zeggen
Onbegrip van de omgeving na babyverlies Na een stilgeboorte of ander babyverlies ervaren veel ouders niet alleen verdriet om hun kindje, maar ook onbegrip vanuit de omgeving. Juist dat kan ontzettend eenzaam voelen. Mensen bedoelen het vaak goed, maar hun woorden...
De lege buik na babyverlies – rouw die je lijf draagt
De lege buik na babyverlies – rouw die je lijf draagt Als je kindje overlijdt, sterft er niet alleen een droom. Er verandert ook iets diep in je lichaam.Je buik die eerst vol verwachting was, voelt leeg. Waar je kindje veilig zat, is nu stilte. En die leegte is niet...
Verdriet na babyverlies – als tranen je kompas worden
Verdriet na babyverlies – als tranen je kompas worden Verdriet. Het lijkt zo’n vanzelfsprekend woord, maar na het verlies van je kindje krijgt het een diepte die bijna niet te bevatten is. Verdriet dat in je lijf kruipt, je keel dichtknijpt en je hart in duizend...
Gemis na babyverlies — leven met lege armen
Gemis na babyverlies — leven met lege armen Gemis is zo’n woord dat klein lijkt, maar dat in werkelijkheid eindeloos groot is.Na babyverlies wordt gemis een constante aanwezigheid. Het is niet een gevoel dat af en toe langskomt; het is een ondertoon die je dagen...
Schaamte na babyverlies — waarom verberg je jezelf?
Schaamte na babyverlies — waarom verberg je jezelf? Schaamte is een stille dief. Waar verdriet zichtbaar is — tranen, stilte, woorden — sluipt schaamte ongemerkt naar binnen en vraagt je om jezelf te verbergen. Na het verlies van een kindje zie ik het keer op keer:...