Hulp bij babyverlies zonder je hele verhaal opnieuw te vertellen

“Vertel eens. Wat is er precies gebeurd?”

Misschien is dat de vraag waarop je direct afhaakt.

Niet omdat jouw kindje of jouw verhaal er niet toe doet. Juist niet.

Maar omdat je het al zo vaak hebt verteld. Aan artsen, verloskundigen, familie, vrienden, instanties of een psycholoog. Iedere keer opnieuw de zwangerschap, het moment waarop het misging, de bevalling, het afscheid en alles wat daarna kwam.

En nu denk je:

Als hulp betekent dat ik alles opnieuw moet vertellen, dan doe ik het liever zelf.

Dat begrijp ik.

Hulp bij babyverlies hoeft niet te beginnen met je hele verliesverhaal. Je mag ook beginnen bij wat er vandaag in jouw leven speelt en wat je nu wilt veranderen.

Waarom je jouw verhaal misschien niet opnieuw wilt vertellen

Na het overlijden van je kindje kunnen anderen veel vragen stellen.

Soms uit betrokkenheid. Soms omdat zij informatie nodig hebben. Soms omdat ze willen begrijpen wat jij hebt meegemaakt.

Maar iedere keer dat jij het verhaal vertelt, ben jij degene die woorden moet geven aan iets wat nauwelijks in woorden past.

Misschien merk je dat je daarom steeds korter antwoordt. Dat je bepaalde details overslaat. Of dat je gesprekken over je kindje vermijdt, omdat je geen zin hebt in alle vragen die daarna komen.

Dat betekent niet dat je niet over je kind wilt praten.

Het kan betekenen dat je zelf wilt bepalen wanneer, hoe en waarom je dat doet.

Je kindje is meer dan wat er is misgegaan. En jij bent meer dan de vrouw die dit heeft meegemaakt.

Hulp bij babyverlies mag beginnen in het heden

Begeleiding hoeft niet altijd terug te gaan naar het pijnlijkste moment.

We kunnen ook beginnen met vragen als:

• Waar loop je op dit moment tegenaan?
• Welke gesprekken stel je uit?
• Waar houd je jezelf kleiner dan nodig is?
• Welke keuze durf je nog niet te maken?
• Wanneer pas je je voortdurend aan anderen aan?
• Wat zou je willen voelen of doen als schuldgevoel of angst niet alles bepaalde?

Misschien gaat het op je werk eigenlijk best goed, maar durf je je grenzen niet aan te geven.

Misschien geniet je weer van het leven, maar voel je je schuldig zodra je merkt hoe gelukkig je bent.

Misschien weet je precies wat je wilt, maar blijf je wachten tot angst of onzekerheid verdwenen is.

Of misschien kun je niet goed benoemen wat er schuurt. Je weet alleen: zo wil ik niet blijven doorgaan.

Dat is genoeg om te beginnen.

Je hoeft je verdriet niet te bewijzen

Veel vrouwen wachten lang voordat ze hulp zoeken.

Ze denken:

Ik functioneer toch?
Het is al zo lang geleden.
Anderen hebben het erger.
Ik zou dit inmiddels zelf moeten kunnen.
Misschien maak ik het onnodig groot als ik er weer over begin.

Maar hulp vragen betekent niet dat je hebt gefaald.

En je hoeft niet diep genoeg in je verdriet te zitten voordat begeleiding gerechtvaardigd is.

Je mag ook hulp zoeken omdat je voelt dat je méér wilt dan functioneren. Omdat je opnieuw keuzes wilt maken die werkelijk bij jou passen. Omdat je niet langer automatisch voor iedereen wilt zorgen terwijl je jezelf steeds overslaat.

Niet omdat je het zelf niet kunt.

Wel omdat je niet alles alleen hoeft uit te zoeken.

Jouw kindje hoeft niet steeds uitgelegd te worden

In mijn begeleiding hoef je niet eerst uit te leggen waarom je kindje belangrijk is.

Je hoeft niet te bewijzen dat je moeder bent. Niet te verdedigen waarom je de naam nog noemt. En niet uit te leggen waarom een datum, leeftijd of opmerking je ineens kan raken.

Jasmijn, Tom en Tim horen bij mijn leven. Niet alleen bij mijn verdriet of bij wat er vroeger is gebeurd. Zij zijn verweven in wie ik ben en in hoe ik leef.

Dat is ook hoe ik naar jouw kind kijk.

Je kind is niet alleen onderdeel van een verliesverhaal. Je kind hoort bij jouw leven, ook als jouw leven inmiddels weer mooi, druk, liefdevol of gelukkig is.

Daarom hoeft begeleiding niet te draaien om loslaten.

De vraag mag juist zijn:

Hoe wil ik mijn leven verder leven, met mijn kind daarin?

Wat toekomstgerichte begeleiding na babyverlies betekent

Toekomstgerichte begeleiding doet het verleden niet weg.

Het betekent ook niet dat we verdriet overslaan of uitsluitend positief proberen te denken.

Het betekent dat we onderzoeken wat jij vandaag nodig hebt om anders te kunnen handelen.

Soms is dat een grens uitspreken.

Soms een gesprek voeren dat je al maanden uitstelt.

Soms erkennen dat je iets anders wilt dan de mensen om je heen.

Soms doen voordat de angst verdwenen is.

Inzicht kan fijn zijn. Maar alleen begrijpen waarom je iets doet, verandert je leven nog niet automatisch.

Daarom kijken we ook naar de volgende stap. Wat ga je zeggen? Wat ga je kiezen? Wat ga je vanaf nu niet meer voor een ander invullen?

Niet alles hoeft in één keer anders.

Eén concrete beweging kan al zorgen dat jouw leven weer meer van jou voelt.

Je bepaalt zelf wat je vertelt

Misschien wil je op een dag wél uitgebreid over je kindje praten.

Misschien wil je een naam noemen en verder niets uitleggen.

Misschien gaat een gesprek vooral over je relatie, je werk, je volgende zwangerschap of de vrouw die je na het verlies bent geworden.

Dat bepaal jij.

Je hoeft bij mij geen vast verhaal af te werken voordat we bij jouw hulpvraag mogen komen. We beginnen waar jij nu bent.

Wil je eerst lezen wat er gebeurt als je bang bent voor de emoties die kunnen komen? Lees dan ook wat als ik ga huilen wanneer ik over mijn overleden kindje praat?

Veelgestelde vragen

Kan ik hulp krijgen zonder mijn hele verliesverhaal te vertellen?

Ja. Begeleiding kan beginnen bij wat er vandaag in je leven speelt. Je vertelt alleen wat voor jou relevant en passend voelt.

Betekent niet willen praten dat ik mijn verlies vermijd?

Niet automatisch. Je kunt je kind en het verlies volledig erkennen en toch geen behoefte hebben om alle gebeurtenissen opnieuw te vertellen.

Kan begeleiding ook toekomstgericht zijn?

Ja. Toekomstgerichte begeleiding kijkt naar wat je nu wilt veranderen, welke keuzes je wilt maken en hoe je jouw leven verder wilt vormgeven met je kind daarin.

Moet ik al precies weten wat mijn hulpvraag is?

Nee. Het is voldoende als je voelt dat iets schuurt of dat je niet op dezelfde manier wilt blijven doorgaan. Samen maken we helder wat er speelt.

Je hoeft jouw hele verhaal niet opnieuw te vertellen om iets in je leven te mogen veranderen.

Binnen mijn 1:1 begeleiding na baby- en kindverlies beginnen we bij waar jij vandaag bent. Met wat jij wilt onderzoeken, kiezen of daadwerkelijk anders wilt gaan doen.