Over Desirée van Nieuwenhoven
Ik hoef mijn kinderen geen plek te geven. Die hebben ze allang.
Ik begeleid moeders die hun baby of jonge kind verloren en zoeken hoe ze verder kunnen leven. Hoe vertel je over je kind? Hoe geniet je weer van een fijne dag? En hoe maak je plannen voor een toekomst die anders is geworden dan je had gedacht?
Ik ben Desirée van Nieuwenhoven, mama van Jasmijn, Tom en Tim. En ik hou ontzettend van het leven. Mijn kinderen horen bij dat leven.
Misschien herken je dit
Iemand vraagt hoeveel kinderen je hebt. Je twijfelt en geeft de korte versie. Die is makkelijker voor de ander.
Je lacht om iets. Een tel later denk je: mag dat eigenlijk wel?
Of je wilt iets gaan doen waar je vroeger naar uitkeek, maar weet niet hoe je daarvan kunt genieten nu je kind er niet meer is.
Misschien vraag je je af:
Als ik weer gelukkig ben, doe ik mijn kind dan tekort?
Misschien vertel je juist heel vanzelfsprekend over je kind en zoek je hulp bij iets anders. Een gesprek met je partner. Een opmerking die blijft hangen. De verjaardag van je kind die dichterbij komt.
Bij mij kun je vertellen wat je bezighoudt. Of je je kind verloor door een miskraam, een stilgeboorte, vlak na de geboorte of toen je kind nog jong was. Misschien is het net gebeurd. Misschien jaren geleden.
Je kind is je kind. En ik wil weten hoe het met jou gaat.
Ik ben mama van Jasmijn, Tom en Tim
Jasmijn verloor ik door een miskraam. Tom en Tim werden stilgeboren, allebei door het HELLP-syndroom.
Na de stilgeboorte van Tom werd ik opnieuw zwanger, van Tim. Ik weet dus ook hoe het is om zwanger te zijn terwijl je al weet wat er kan gebeuren.
Ik ken het verdriet, de boosheid, het schuldgevoel en de eenzaamheid. En ik ontdekte iets wat ik toen nog niet wist:
Mijn liefde voor mijn kinderen hangt niet af van hoeveel verdriet ik die dag voel.
Vandaag reis ik. Ik dans. Ik lach en geniet. Ik draag gerust roze als de rest voor neutraal kiest. Jasmijn, Tom en Tim horen bij dat leven. Als mijn kinderen.
Weer gelukkig zijn na het verlies van je kind
Je kunt over je kind willen praten en op een ander moment liever iets voor jezelf houden. Je kunt huilen en later op de dag ergens hard om lachen.
Dat kleine woord EN is belangrijk geworden in mijn leven. Ik ben moeder van mijn kinderen en ik ben ook Desirée, met dingen die ik graag doe en plannen voor wat ik nog wil meemaken.
Wat dat voor jou betekent, ontdekken we samen.
Wat ik moeders zie doen na mijn begeleiding
Ze noemen de naam van hun kindje. Ze vertellen over hun gezin. En ze ondernemen weer dingen waar ze naar uitkijken.
Dat kan voor jou betekenen dat je antwoord geeft op de vraag hoeveel kinderen je hebt, met de woorden die jij wilt gebruiken. Dat je met je partner bespreekt hoe je een bijzondere datum wilt doorbrengen. Of dat je weer een weekend weg plant.
Die veranderingen hoeven niet in een bepaalde volgorde te komen. Je kiest zelf wat je wilt kunnen doen en wat je wilt delen. Ook een kort antwoord kan jouw bewuste keuze zijn.
“Het is niet: mijn twee dochters en daartussen verloren we hem. Het is: alle drie mijn kinderen.”
Anneke, mama van Max
Hoe ik je begeleid na het verlies van je kind
Je kunt beginnen bij iets wat deze week gebeurde. Een gesprek, een gedachte die terugkomt of iets wat je graag wilt doen. Je hoeft vooraf nog niet te weten waar het voor jou om draait.
Ik luister, kijk en vraag door. Soms hoor ik iets waarvan ik denk: wacht eens, zullen we daar eens naar kijken? Dat leg ik aan je voor. Jij kunt zeggen of je je erin herkent.
Samen onderzoeken we wat je nodig hebt en wat je daarmee wilt doen. Bijvoorbeeld iemand vertellen wat een opmerking met je doet. Je partner iets vragen. Of beslissen hoe jij de verjaardag van je kind wilt invullen.
In een volgend gesprek kijken we hoe het ging. Wat hielp? Waar liep je tegenaan? Wat wil je nog bespreken?
Je mag vertellen over het overlijden van je kind. Je bepaalt zelf hoeveel. Mijn eigen verhaal is nooit de meetlat voor het jouwe.
Wat moeders zeggen
“Na een sessie met Desirée voel ik me juist vaak heel erg opgeladen.”
Karin, mama van Sanne
“David is mijn stille kracht. Hij hoort altijd bij mij.”
Thuy, mama van David
Daarom vertel ik ook buiten mijn begeleiding over onze kinderen
Ik schreef het boek Stilgeboren, dat ook in het Engels verscheen als Stillborn. Ik maak de podcast Wanneer moederschap anders gaat. Mijn verhaal verscheen onder andere in LINDA., Telegraaf VROUW, Margriet, Libelle en AD.
Ook organiseer ik Dag Babyverlies, waar ouders die een kind missen elkaar ontmoeten.
Ik wil dat anderen beter begrijpen hoe je moeder blijft wanneer je kind is overleden. Dat de naam van je kind genoemd mag worden. Dat een datum jaren later nog iets kan betekenen. En dat je gelukkig kunt zijn terwijl je je kind mist.
Zullen we kennismaken?
Misschien denk je tijdens het lezen: zij begrijpt wat ik bedoel.
Vertel me wat je bezighoudt en wat je weer wilt kunnen doen. Tijdens een gratis kennismaking kijken we of mijn begeleiding bij je past.
Je kunt kiezen voor persoonlijke begeleiding na het verlies van je kind of andere moeders ontmoeten bij Ruimte voor Leven na Verlies. Ben je opnieuw zwanger na verlies? Bekijk dan begeleiding tijdens je zwangerschap bij Opnieuw Verwachten.
Wil je eerst lezen of luisteren? Bekijk mijn blogs, podcast en gratis audio.