Hoe lang duurt het verdriet na een stilgeboorte?

“Na vier maanden huil je toch niet meer?” Iemand zei het tegen een moeder in mijn groep. Alsof verdriet een houdbaarheidsdatum heeft. Misschien heb jij die vraag ook gehoord. Of je stelt hem jezelf, stilletjes: hoe lang duurt het verdriet na een stilgeboorte eigenlijk?

Het eerlijke antwoord: je hebt levenslang. En dat is oké. Want levenslang betekent niet levenslang zwaar.

Verdriet na een stilgeboorte kent geen schema

De eerste weken leef je op de automatische piloot. Na Tom lag ik als een dood vogeltje op de bank. Mensen herkenden me nauwelijks. En terwijl het leven om me heen gewoon doorging, voelde ik me alleen maar verder weg.

Een jaar later, na Tim, was het nog zwaarder. Twee jongens missen tegelijk, en niemand die wist wat hij moest zeggen.

Iedere moeder heeft haar eigen tempo. Er is geen fase die je moet afvinken en geen termijn waarna het klaar is. Wie je dat wil vertellen, heeft het zelf meestal niet meegemaakt.

Waarom het jaren later nog kan opspelen

Soms lijkt het goed te gaan. Je werkt, je lacht en je doet mee. Dan haalt jaren later een geboortekaartje of een liedje in de supermarkt je ineens onderuit.

Dat gebeurt vaak als je verdriet lang is weggestopt. Je hebt doorgezet, voor je werk, je gezin en de buitenwereld. Ondertussen bleef het verdriet stilletjes wachten. Dat is geen falen. Het is een signaal dat er iets aandacht wil. Dus ook als het twintig jaar geleden is: trek gerust aan de bel.

Het wordt niet makkelijker. Het wordt anders

Ergens op een snelweg in Duitsland, op weg naar vakantie, zette ik na Tom een knop om. Tom is altijd bij me, waar ik ook heen ga. Het gemis ging niet weg. Maar ik hoefde mijn jongen niet thuis te laten om zelf weer te leven.

Zo ziet die verandering er vaak uit:

• Het verdriet overspoelt je eerst, later komt het in golven.
• Eerst slik je de naam in, later noem je hem met trots.
• Een fijne dag voelt in het begin als verraad, later weet je dat je lach je kind eert.

Wat jou kan helpen

Je hoeft niet te wachten tot het vanzelf lichter wordt. Praat met moeders die het snappen. Noem je kind bij naam. Kies een dag per jaar die helemaal van jullie is. En zoek begeleiding als je merkt dat je vastloopt, of gewoon omdat je dit niet langer alleen wilt dragen.

Het verdriet na een stilgeboorte gaat met je mee. Maar er komen heel veel fijne dingen die ernaast gaan staan.

Wil je het delen met moeders die het ook weten? Kijk bij Ruimte voor Leven na Verlies of plan Ruimte voor jouw verhaal.