Na meerdere miskramen: als hopen steeds moeilijker wordt
De eerste keer kreeg je bloemen. De tweede keer een appje. Bij de derde vroeg niemand meer iets. En jij? Jij durfde bij de volgende zwangerschapstest bijna niet meer te kijken.
Het verdriet na meerdere miskramen stapelt zich op. Elke keer verlies je een kind, en elke keer ook een stukje hoop. Toch lijkt de wereld het steeds minder te zien. Herken je dat? Dan is dit voor jou.
Verdriet na meerdere miskramen telt op
Je mist niet één kind. Je mist ze allemaal, en alle toekomstbeelden die erbij hoorden. Elke miskraam heeft zijn eigen herinneringen: de datum, de plek en het moment waarop je het wist. Daarom voelt het niet als weer een miskraam. Het voelt als weer een kind.
Daarbij komt de angst. Zwanger worden is geen blije gebeurtenis meer, maar een spannende tijd van wachten. Veel vrouwen vertellen dat ze zichzelf niet meer toestaan om te hopen. Want hoop doet pijn als het weer misgaat.
“Ik schaam me dat ik nog steeds verdrietig ben”
Deze zin hoor ik vaak. Je denkt dat je er inmiddels aan gewend moet zijn, of dat anderen het zat zijn. Maar verdriet slijt niet door herhaling. Elke keer was je kind welkom, en elke keer mag je het missen.
Ook schuld speelt mee. Wat doe ik fout? Ligt het aan mijn lijf? Die vragen zijn begrijpelijk, maar ze maken je klein. Jij hebt niets fout gedaan door te verlangen naar een kind.
Als je omgeving het niet meer begrijpt
Vrienden weten niet meer wat ze moeten zeggen. Familie vindt dat je het misschien moet laten rusten. Je partner wil vooruit, terwijl jij nog stilstaat. Daardoor trek je je terug, juist op het moment dat je mensen nodig hebt.
Wat helpt, is één plek waar je niets hoeft uit te leggen. Bij andere moeders die het kennen, begrijp je elkaar met één blik. In mijn groep zit een moeder van twintig jaar geleden naast een moeder van een half jaar geleden. Er is zoveel respect over en weer.
Weer durven hopen, mét je kinderen
Hoop komt niet terug door het verdriet weg te duwen. Ze komt terug als al je kinderen een plek krijgen. Geef ze een naam, of één naam voor allemaal. Kies een moment per jaar voor hen samen. En word je opnieuw zwanger, dan mag je blij én bang zijn tegelijk.
Eerst durf je niet meer te kijken, te hopen of te vertellen. Later noem je je kinderen, maak je weer plannen en draag je het verdriet na meerdere miskramen als liefde in plaats van als schaamte.
Opnieuw zwanger en bang dat het weer misgaat? Kijk naar Opnieuw Verwachten of plan Ruimte voor jouw verhaal.
