Schuldgevoel na babyverlies: waarom voelt het als jouw schuld?

Had ik maar eerder gebeld.

Had ik maar beter opgelet.

Had ik maar minder gewerkt, meer gerust, anders gegeten.

Had ik maar beter naar mijn lichaam geluisterd.

Schuldgevoel na babyverlies kan een van de hardste stemmen zijn die je na het verlies hoort. Een stem die blijft zoeken naar dat ene moment waarop jij iets anders had kunnen doen.

Misschien heeft een arts je al verteld dat het niet jouw schuld was. Misschien zeggen de mensen om je heen dat je jezelf niets mag verwijten. En misschien begrijp je dat met je hoofd ook wel.

Maar je gevoel laat zich daar niet altijd door overtuigen.

Waarom voel je je schuldig na het verlies van je baby?

Wanneer iets ondraaglijks gebeurt, wil je begrijpen waarom.

Je hoofd zoekt naar verklaringen, verbanden en gemiste signalen. Niet omdat jij werkelijk verantwoordelijk bent, maar omdat de gedachte dat je invloed had soms minder angstaanjagend voelt dan de werkelijkheid dat je niet alles kon voorkomen.

Als het jouw schuld was, lijkt er tenminste een verklaring te zijn.

Dan zou je het een volgende keer misschien anders kunnen doen.

Maar schuldgevoel is geen bewijs dat jij schuldig bent. Het vertelt vooral hoeveel je van je kindje hield en hoe graag je hem of haar had willen beschermen.

Schuldgevoel na een miskraam

Na een miskraam kun je bijna ieder moment van je zwangerschap opnieuw afspelen.

Was het die drukke dag?

Dat glas wijn voordat je wist dat je zwanger was?

Die ruzie?

Het sporten, tillen, werken of vrijen?

Je zoekt naar iets concreets, omdat ik weet niet waarom dit is gebeurd zo moeilijk te verdragen is.

Heb je behoefte aan duidelijke informatie over wat een miskraam is en wat er lichamelijk en emotioneel kan gebeuren? Lees dan ook Wat is een miskraam?.

Schuldgevoel na een stilgeboorte

Ook na een stilgeboorte kun je jezelf verwijten maken.

Misschien vraag je je af of je een verandering eerder had moeten merken. Of je sneller had moeten bellen. Of je duidelijker had moeten zeggen dat je ongerust was.

Je kijkt met de kennis van nu terug naar wat je toen wist.

Dat is een oneerlijke vergelijking.

Op dat moment handelde je met de informatie, ervaring en mogelijkheden die je toen had. Je kon niet weten wat je nu weet.

Weten dat het niet jouw schuld is, is iets anders dan het voelen

Na het overlijden van Jasmijn, Tom en Tim wist ik verstandelijk dat ik hun dood niet had gekozen of veroorzaakt.

Toch kon ook ik terugkijken en zoeken.

Had ik iets kunnen weten? Had ik iets anders moeten doen? Had mijn lichaam hen niet moeten beschermen?

Mijn hoofd kende de feiten. Mijn hart bleef zoeken.

Dat verschil is belangrijk. Je hoeft jezelf niet nóg harder toe te spreken omdat het schuldgevoel niet onmiddellijk verdwijnt. Weten en voelen lopen niet altijd gelijk op.

Schuldgevoel kan je leven steeds kleiner maken

Schuldgevoel kan ervoor zorgen dat je jezelf onbewust blijft straffen.

Je durft misschien minder te genieten. Je maakt jezelf klein wanneer het goed met je gaat. Je voelt je schuldig wanneer je lacht, plannen maakt of verlangt naar een toekomst.

Alsof verder leven betekent dat je jouw kindje achterlaat.

Maar jouw leven weer toelaten is geen verraad.

Je kind hoeft niet kleiner te worden om jouw leven weer groter te laten worden.

De liefde blijft. De herinnering blijft. En tegelijkertijd mag jij opnieuw ruimte innemen, verlangen, lachen en leven.

Niet óf je kindje liefhebben óf verdergaan.

Het mag naast elkaar bestaan.

Wat helpt bij schuldgevoel na babyverlies?

Schuldgevoel verdwijnt meestal niet doordat iemand één keer zegt dat het niet jouw schuld was. Het vraagt vaak om zorgvuldiger kijken naar wat er onder die gedachte zit.

Maak onderscheid tussen feiten en verwijten

Schrijf op wat je jezelf verwijt. Noteer daarnaast wat je op dat moment werkelijk wist en wat je pas achteraf hebt gehoord of begrepen.

Daardoor wordt zichtbaar hoe streng je jezelf beoordeelt met kennis die je toen nog niet had.

Vraag jezelf af wat je tegen een andere moeder zou zeggen

Stel je voor dat een vrouw van wie je houdt precies hetzelfde heeft meegemaakt.

Zou je haar verwijten wat jij jezelf verwijt? Of zou je zien hoeveel ze van haar kindje hield en hoe graag ze het anders had gewild?

De zachtheid die je haar zou geven, mag er ook voor jou zijn.

Geef woorden aan de machteloosheid

Soms klinkt machteloosheid als schuld.

Ik kon mijn kindje niet redden verandert dan in ik heb mijn kindje niet gered.

Die zinnen lijken op elkaar, maar betekenen iets totaal anders.

Je machteloos voelen is verschrikkelijk. Maar machteloos zijn is niet hetzelfde als schuldig zijn.

Zoek ondersteuning als je blijft vastlopen

Je hoeft niet te wachten tot je instort of niet meer functioneert.

Misschien werk je, zorg je voor anderen en krijgt bijna niemand mee hoeveel strijd er in jou zit. Juist sterke, zelfstandige vrouwen kunnen lang doorgaan terwijl schuldgevoel vanbinnen steeds meer ruimte inneemt.

Ondersteuning zoeken betekent niet dat je zwak bent of het zelf niet kunt. Het betekent dat je niet alles alleen hoeft uit te zoeken.

Je mag weer leven zonder je kindje los te laten

Misschien wil je helemaal niet blijven leven in schuldgevoel, verdriet en zelfverwijt.

Je wilt jouw kindje blijven meenemen én weer voelen dat jouw leven van jou is. Je wilt genieten zonder jezelf terug te fluiten. Vooruitkijken zonder het gevoel dat je iemand achterlaat.

Dat kan.

Niet door je kindje te vergeten. Niet door het verlies kleiner te maken. Maar door te leren leven met wat er is gebeurd, zonder dat schuldgevoel jouw keuzes blijft bepalen.

In mijn boek Stilgeboren lees je mijn persoonlijke verhaal en wat het verlies van Jasmijn, Tom en Tim met mijn leven deed.

Merk je dat je begrijpt wat er gebeurt, maar er alleen niet werkelijk uitkomt? Dan kan persoonlijke begeleiding helpen om te onderzoeken wat jou vasthoudt en wat jij nodig hebt om weer voluit te leven. Bekijk de 1:1 begeleiding

Veelgestelde vragen over schuldgevoel na babyverlies

Is schuldgevoel na babyverlies normaal?

Veel ouders zoeken na het verlies naar verklaringen en vragen zich af of zij iets hadden kunnen voorkomen. Dat je je schuldig voelt, betekent echter niet dat je daadwerkelijk verantwoordelijk bent.

Waarom blijft het schuldgevoel terwijl ik weet dat het niet mijn schuld is?

Je verstand en je gevoel verwerken verlies niet op dezelfde manier of in hetzelfde tempo. Met je hoofd kun je de uitleg begrijpen, terwijl je gevoel nog blijft zoeken naar controle en antwoorden.

Hoe weet ik of ik iets verkeerd heb gedaan?

Bespreek vragen over de medische oorzaak altijd met je arts of verloskundige. Vraag zo nodig om een extra gesprek waarin de gebeurtenissen rustig worden uitgelegd. Schuldgevoel op zichzelf bewijst niet dat jij iets verkeerd hebt gedaan.

Wanneer is het verstandig om hulp te zoeken?

Wanneer schuldgevoel je dagelijks bezighoudt, je plezier tegenhoudt of ervoor zorgt dat je jezelf blijft straffen, is het goed om ondersteuning te zoeken. Je hoeft daarvoor niet eerst vast te lopen.